
Τέλειωσαν κι αυτές οι εκλογές στην ΕΣΗΕΜΘ… Και με τι τρόπο! Όπως έλεγαν όλοι, ο Μάκης (σ.σ. Βοϊτσίδης) πήρε τις εκλογές με ποσοστά που θύμιζαν τις παλιές καλές ημέρες του υπαρκτού σοσιαλισμού. Από τις 9 έδρες για το διοικητικό συμβούλιο κατέλαβε τις 7. Πώς είπατε; Τις 6 κατέλαβε; Καλά. Να μη σας χαλάσω χατίρια τέτοια μέρα γιορτής.
Τα καλά άρχισαν αμέσως μετά το άνοιγμα της κάλπης. Γιατί, όπως είχε σχολιάσει σε παλιότερο post κάποιος axlat, η παράταξη Δημοσιογραφική Ενότητα, πήγαινε για 7 έδρες, “να τελειώνει”. Φαίνεται πως τα κατάφερε. Και τελείωσε. Εκλέχθηκαν οι Μάκης Βοϊτσίδης (ο διάδοχος του Γουσίδη στην ηγεσία της παράταξης με 277), Αν. Φωκιανίδης (η… μεταγραφή από το ψηφοδέλτιο της Προοπτικής με 175), Αντ. Ρεπανάς (το… νέο αίμα και “πουλέν” του Μάκη με 111), Χρ. Χαλεπλίδου (το αγαπημένο παιδί του Γουσίδη με 106), Καρράς (ο κολλημένος με την Ουρουγουάη με 100) και Κοντογουλίδης (ο… Σιμπιλίδης των Δημοσιογράφων – Τώρα με 97).
Με το τέλος της καταμέτρησης, άρχισε μια νέα ιστορία, που σταμάτησε, προς το παρόν, για να συνεχιστούν οι πανηγυρισμοί, αλλά θα συνεχιστεί οσονούπω: Ο πρώτος επιλαχών, Ν. Οικονόμου (με 95, εκ της οικογενείας του Αγγελιοφόρου, άρα… Μακικός), κατέθεσε ένσταση κι έγινε επανακαταμέτρηση, χωρίς, όμως, αποτέλεσμα για τον ίδιο. Κι έτσι, το “ξένο σώμα” παρέμεινε στην έκτη καρέκλα του δ.σ.
Την έβδομη κατέλαβε ο Μπίκας, για τον Ασύνταχτο Τύπο, αν και, όπως όλα δείχνουν, δε θα τη ζεσταίνει για πολύ. Θα αφήσει τους 40 ψηφοφόρους του και θα παραιτηθεί υπέρ του δεύτερου, Φ. Δεργιαδέ (34 ψήφοι), αφού στην παράταξή τους έχουν προαποφασίσει εδώ και τέσσερα χρόνια να εναλλάσσονται στις θέσεις “για να προσφέρουν όλοι’. Το “ράδιο αρβύλα” θέλει κι εδώ να μην είναι όλα ρόδινα, αφού όλοι περίμεναν η έδρα να κατακτηθεί από τον Δεργιαδέ και να έρθει δεύτερος ο Μπ. Μπίκας, με τόσες ψήφους που να επέτρεπε στην παράταξη να κρατήσει δύο έδρες στο
9μελές συμβούλιο.
Η όγδοη έδρα ανήκει στον Γ. Αδάμ (των Δημοσιογράφων Τώρα), που συγκέντρωσε 57 ψήφους, αλλά επιμένει να παραμένει μέλος του δ.σ. για πάνω από δέκα χρόνια. Ήτανε νιος και γέρασε, προσπαθώντας για την πρωτιά. Οι φήμες τον θέλουν να σκέφτεται την παραίτηση. Άλλες πηγές, όμως, επιμένουν πως δεν πρόκειται να το κάνει. Και, μάλιστα, σε δύο χρόνια, θα προσπαθήσει να κατακτήσει τέσσερις έδρες και να γίνει, πάλι, πρώτη παράταξη. Την ίδια στιγμή, οι δυσαρεστημένοι (καμιά 20αριά όλοι κι όλοι -όσοι έχουν ταχθεί ανοικτά κι όχι αυτοί που βρίζουν κρυμμένοι στις σκιές) έχουν… στήσει χορό κι ετοιμάζουν τη νέα ανθρωποφαγία. Στόχος ο δεύτερος Δ. Ασπροπούλης (με 43 ψήφους), τον οποίο σπρώχνουν να αναλάβει τις τύχες της παράταξης, αλλά με μια προϋπόθεση: Να υπογράψει κείμενο αρχών στο οποίο να αναφέρεται ότι θα δημιουργήσει ένα μεγάλο ψηφοδέλτιο σε δύο χρόνια και από το οποίο θα εκλεγεί πρόεδρος όποιος συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους.
Γνωρίζοντας ότι ο Ασπροπούλης είναι ιδιαίτερα… βαρύς στις κινήσεις και δεν παίρνει τηλέφωνο προεκλογικά ούτε στους καλύτερούς του φίλους, πιστεύουν ότι δε θα δυσκολευτούν να τον βγάλουν από τη μέση.
Την ένατη θέση κατέκτησε ο Δ. Ντόζης (της Ενωτικής Συνεργασίας) με 55 ψήφους, ο οποίος ένοιωσε για τα καλά την τελευταία στιγμή τι σημαίνει Μ. Αλεξανδρίδης καθώς ο πρώην γενικός της ΕΡΤ3 του τράβηξε το χαλί κάτω από τα πόδια κι από εκεί που πίστευε ότι θα πάρει αυτός τις δύο έδρες, βρέθηκε να παλεύει -κι αυτός- για τη μία.
Μεγάλη είναι η δυσαρέσκεια των δημοσιογράφων από τα ιδιωτικά τηλεοπτικά μέσα, που πίστευαν (για τρίτη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση) ότι θα κατάφερναν να εκλέξουν τον δικό τους εκπρόσωπο στην ΕΣΗΕΜΘ. Αποδείχτηκε, όμως, τελικά, ότι τη μοναδική φορά που “άγγιξαν” το στόχο, ήταν όταν βρέθηκαν στη μεγάλη αγκαλιά του Αδάμ, το 2002 (και τότε χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία).
Το παρόν κείμενο είναι σίγουρο ότι θα κατηγορηθεί ως προϊόν προβοκάτσιας. Είναι, επίσης, σίγουρο, ότι θα ακουστούν στην δημοσιογραφική πιάτσα της Θεσσαλονίκης διάφορες κακοήθειες, τόσο για τον πραγματικό του σκοπό, όσο και για τον πραγματικό του συντάκτη.
Δηλώνω, λοιπόν, ότι τίποτα από όσα αναφέρονται δεν είναι πραγματικό. Όλα είναι αποκυήματα μιας νοσηρής φαντασίας ενός ανθρώπου που δεν έχει σχέση με το χώρο, αλλά του αρέσει η επιστημονική φαντασία και τα διηγήματα του Ισαάκ Ασίμοφ.
Στην πραγματικότητα όλες οι παρατάξεις δέχτηκαν με στωικότητα την ευρεία νίκη του Μ. Βοϊτσίδη. Στην Δημοσιογραφική Ενότητα πανηγυρίζουν και ετοιμάζουν προσεκτικά τις κινήσεις τους, με ομόνοια, για τις δύσκολες ημέρες που έρχεται και με βάση το συμφέρον του κλάδου. Όσο για τους χαμένους, σταθμίζουν τα μηνύματα της κάλπης και θα πράξουν κι αυτοί, όπως και η πλειοψηφία, το καλύτερο για την ΕΝΩΣΗ Συντακτών Μακεδονίας και Θράκης.
Συγχαρητήρια στους εκλεγμένους και πάντα τέτοια.



May 19th, 2010 at 22:41
New post: Οι εκλογές στην ΕΣΗΕΜΘ http://bit.ly/cXDstt @ Mediablog.gr
This comment was originally posted on Twitter
May 20th, 2010 at 14:12
Ελπίζω από όλους όσοι έχουν εκλεγεί (δεν γνωρίζω κανέναν) να βρεθούν 2, 3, 4 ή και 5 που θα θελήσουν επιτέλους να κάνουν ένα βήμα (σε μορφή επιστολής ίσως ή ό,τι άλλο θεωρούν ως καλύτερο;) προς ΕΣΗΕΑ και ΕΣΠΗΤ για να ξεκινήσει ένας διάλογος -που όλο ξεκινάει και όλο τα συμφέροντα τον σταματούν- για να αποκτήσουμε όλοι οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα ΜΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ – ΕΝΑ ΣΩΜΑΤΕΙΟ.
Όπως στον υπόλοιπο κόσμο δηλαδή. Ο Λυκούργος Κομίνης που το υποστήριζε πέθανε…και εγώ τελευταία δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα…
Μήπως η κρίση ήρθε να μας θυμίσει ότι το κοινό συμφέρον είναι πάνω από το ατομικό; Λέμε τώρα για να περνάει η ώρα μας, γιατί μάλλον πρέπει να πάθουμε πολλά ακόμη για να βάλουμε όλοι μυαλό.
May 21st, 2010 at 12:01
ερωτηση κρίσεως: Αφού εμείς στον ασύνταχτο τύπο έχουμε αποφασίσει πως θα εναλλασόμαστε τι ακριβώς δεν είναι ρόδινο; Τι σχεση έχει ποιός βγήκε πρώτος και ποιός δεύτερος ή τελευταίος; Συγνώμη αλλά υπάρχουν παρατάξεις, όπου η κατάκτηση καρέκλας, δεν είναι τόσο σημαντικό πράγμα…
όσο για τα υπόλοιπα: http://asyntaxtostypos.wordpress.com