Μια πολύ ενδιαφέρουσα και επίκαιρη καταγγελία έφτασε στο mailbox του MEDIABLOG:
"Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την τακτική του ΔΟΛ να γεμίζει το in.gr με περιεχόμενο το οποίο προοριζόταν και χρησιμοποιήθηκε στα περιοδικά του.
Προσφάτως δημιούργησε το in Παιδί από το οποίο θα έχει διαφημιστικά έσοδα, αύξηση επισκεψιμότητας κλπ χρησιμοποιώντας κείμενα που έχουμε γράψει για το περιοδικό του Το Παιδί μου & Εγώ.
Εννοείται ότι ουδέποτε ενημερωθήκαμε για αυτή τη χρήση των κειμένων μας, ούτε φυσικά πληρωθήκαμε και ούτε θα πληρωθούμε. Επίσης εννοείται ότι σε περίπτωση που διαμαρτυρηθούμε το πιο πιθανό είναι να χάσουμε τη δουλειά μας ή απλώς να συνεχίσουν να γεμίζουν με τα κείμενά μας το site αλλά χωρίς την υπογραφή μας.
Φυσικά και ρώτησα αν προτιθεται να κάνουν κάτι οι Ενώσεις για αυτό το θέμα. Φυσικά και άκουσα το γνωστό "υπάρχει νομοθετικό κενό, δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα".
Εντάξει μια χαρά πάμε…"
Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και σε άλλα portals εκδοτικών ομίλων, όπως το Yupi.gr και το e-go.gr τα οποία στηρίζονται σχεδόν εξ' ολοκλήρου στην ύλη περιοδικών και εντύπων, παρόλό που πολλές φορές τα έντυπα έχουν και δικές τους ιστοσελίδες, όπως συμβαίνει άλλωστε και με Το Παιδί μου κι εγώ.
Δυστυχώς πολλά από τα νέα media, όπως οι ειδησεογραφικές ιστοσελίδες λειτουργούν με αδιευκρίνιστο καθεστώς εργασίας, χωρίς εισφορές στο ΤΣΠΕΑΘ για τους εργαζόμενους και με πλήρη καταστρατήγηση των ωραρίων εργασίας που ισχύουν για τους δημοσιογράφους.
Από την άλλη πλευρά η ΕΣΗΕΑ δεν έχει πάρει πρωτοβουλίες για να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να ενσωματώσει τους εργαζόμενους των νέων μέσων στους κόλπους της…
October 17th, 2007 at 14:36
XAIRE W XAIRE MPANANIA KAI ΕΣΗΕΑ TWN GERONTWN. TH GEROKOMEIO EINAI AUTO EKEI??? POU VRISKONTAI???
me timh
georg
October 17th, 2007 at 15:21
Σωστός ο παίκτης.
October 17th, 2007 at 17:32
Θιγετε ένα δυσκολο θεμα.Το ερωτημα είναι ,αν ,ο πνευματικος δημιουργος ενός κειμενου (προσοχη, άλλη η μεταχειριση του κειμενου ,άλλη του συγγραματος ,άλλη του βιβλιου) θεωρειται ότι παραμενει κτητωρ της δημιουργιας του, μετα την απαξ δημοσιευση αυτου (εστω και εις πολλαπλουν) σε ένα μονο υλικο μεσο (στην περιπτωση μας , το περιοδικο) του εκδοτη του.
Ο εκδοτης ,θεωρει ότι εξαγοραζει με την αμοιβη του δημιουργου
το π ο ν η μ α (εδώ το κειμενο), το οποιο εχει δικαιωμα να το διαθεσει
ό π ω ς θ ε λ ε ι.(σε ιστοσελιδα ,σε άλλο βιβλιο,σε εκφωνηση σε συνεδριο) Ο δημιουργος θεωρει ότι η συμφωνια αφορα την συγκεκριμενη χρηση για την οποια το ενεπνευσθη.(εδώ για το περιοδικο)
Η προσωπικη μου αποψη είναι ότι πρεπει να υπαρχει συγκεκριμενη συμφωνια για τις χρησεις του εργου. Εν ελλειψει αυτης ,υπαρχει προβλημα σχετικα με τον δικαιουχο..Σταματω στο σημειο αυτό, για να μην υπαρχει καταχρηση του χωρου και αναλογως μπορει να επανελθω
October 17th, 2007 at 20:38
Δέχομαι την ένσταση του γράφοντος την καταγγελία. Απλά θα ήθελα να αναφέρω, χωρίς καμία διάθεση να υπερασπισθώ την όποια πλευρά, ότι η πραγματικότητα που βιώνει ο γράφων και πολλοί άλλοι δημοσιογράφοι που εργάζονται σε ομίλους ΜΜΕ, είναι η απόρροια μιας προγενέστερης κατάστασης με οικονομική κυρίως βάση.
Ειδικότερα και σε ότι αφορά την διαχείριση των πόρων, οι όμιλοι βασίζουν το μεγαλύτερο ποσοστό της οικονομικής τους ευρωστίας στην διαφήμιση. Βάσει αυτής αναγνωρίζουν και αποτυπώνουν τη δυναμική των επιμέρους μέσων που διαθέτουν και φυσικά επενδύουν και σε ανθρώπινο δυναμικό.
Αυτή τη στιγμή η οικονομική κατάσταση του διαδικτύου (διαφημιστική κατά μείζονα λόγο) είναι ανοδική μεν, σε σχέση με τα παρελθόντα έτη, πενιχρή δε, σε σχέση με το ποσοστό διαφημιστικής δαπάνης το οποίο επενδύεται στα online μέσα, σε σχέση με τα “παραδοσιακά”. Συνέπεια αυτού είναι οι εκδότες να εκτίθενται σε επενδύσεις στο internet με την υποσχετική ότι αυτό είναι το next best thing, ωστόσο να μην μπορούν να το υποστηρίξουν με ίδια μέσα, αφού αυτά δεν υπάρχουν ακόμα.
Έτσι για να ενισχύσουν το πολλά υποσχόμενο μέσο, μεταγγίζουν την offline πληροφορία τους στην online με τις εξής βασικές ελπίδες:
1. Κάτι τέτοιο θα περάσει απαρατήρητο, είτε για λόγους άγνοιας είτε για λόγους αδυναμίας αντίδρασης (ειδικά όταν υπάρχει ένα κλειστοφοβικό καθεστώς)
2. Όταν αυτό καρποφορήσει, η νέα τάση που θα επικρατήσει στο δημοσιογραφικό σκέλος θα είναι αντάξια της αναγνωρισιμότητας που το νέο μέσο θα μπορεί να προσφέρει και κατ’ επέκταση θα αποτελεί “τιμητικό” επικοινωνιακό όχημα για τον εκάστοτε δημοσιογράφο που θα είναι ενταγμένος σε αυτό.
Εύλογα κάποιος θα σχολιάσει
“Ποιός πληρώνει τη νύφη;”
Συνήθως αυτός που έχει ανάγκη να την παντρέψει…
October 17th, 2007 at 20:40
“και το e-go.gr τα οποία στηρίζονται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου στην ύλη περιοδικών και εντύπων,”.
Αυτή η φράση είναι εντελώς λάθος. Στηρίζονται ΚΑΙ στην ύλη των εντύπων είναι το σωστό γιατί αλλιώς, με αυτές τις γενικεύσεις, αδικείτε 10+ ανθρώπους που καλύπτουν online ειδησεογραφία (και δυστυχώς, όπως αναφέρετε κι εσείς, δεν θεωρούνται δημοσιογράφοι).
October 18th, 2007 at 08:55
Πρώτον για το σχόλιο του Nefeligeretis : προφανώς κι δεν είστε σχετικός με το θέμα. Η δημοσίευση και μόνο του αρθρου αποτελεί κατοχύρωση της πνευματικής δημιουργίας του δημοσιογράφου εξάπαντος χωρίς την αναγκαιότητα χρήσης άλλης απόδειξης. Η πνευματική του ιδιοκτησία ισχύει για 40 χρόνια και επιτρέπεται η αναπαραγωγή του άρθρου προφανώς για λόγους και μόν εκπαιδευτικούς- ερευνητικούς και με σαφή αναφορά του ονόματος του δημιουργού. Στο διαδίκτυο με αποφάσεις των ελληνικών και ξένων δικαστηρίων εφαρμόζεται ο νόμος περί τύπου και πνευματικής ιδιοκτησίας.
Τέλος ποτέ με συσχετίζεται ένα σαφές ευρωπαϊκό δίκαιο που προστατεέι τον δημιουργό με το αμερικάνικο δίκαιο που προστατεύτει τον παραγωγό.
http://www.sotiris-koukios.blogspot.com
October 18th, 2007 at 10:04
nomizo oti i katagelia synopsizetai me tin katapliktiki frasi “ούτε φυσικά πληρωθήκαμε και ούτε θα πληρωθούμε” …
eyxaristo tha eimai edo oli tin ebdomada…
:D:D
October 18th, 2007 at 13:02
@Κουκκιε,η συνομιλια μαζι σου, ακυρωνει το post που δημοσίευσα στα Ειδησαρια της 12.10.2007 σχετικα με την μονιμη διαφημιστικη προβολή σου ,στο blog αυτο.
Ακριθιγως μονο,η δημοσιευομενη καταγγελια αφορα θεμα συμβασεως μεταξυ του καταγγελλοντος και του εργοδοτη του για τα κειμενα του πρωτου και υφισταμενης αυτης ,το τιθεμενο ερωτημα ειναι, ποιος ειναι εν τελει ο δικαιουχος αυτων με τις αναλογες συνεπειες.Αντι αυτου του ειδικου θεματος ,καταθετεις γενικολογη απαντηση.
October 19th, 2007 at 14:01
Περί πνευματικών δικαιωμάτων και σχολίων επ αυτού.
΄Σύμβαση? Πόσοι εξωτερικοί , free lancers εχουν σύμβαση?
Νομίζω κανένας.
Κι ένα γενικό σχόλιο. Κάθε φορά που δίνουμε σιωπηρά έγκριση για να κάνει χρήση των κειμένων μας όπου και όποτε θέλει ο Εκδοτικός Οργανισμός, ενώ μας έχει παραγγελθεί κομμάτι για συγκεκριμένο μέσο, στερούμε δουλειά από κάποιον.
Εχει ο παρτακισμός και τα όριά του.
October 19th, 2007 at 17:37
Οι Ενώσεις πρέπει να κάνουν κάτι. Η δική μου σύμβαση προβλέπει κάτι τέτοιο (το δικαίωμα της εταιρείας -η οποία έχει και site-να χρησιμοποιεί κείμενα κατά βούληση) και έχω αργήσει να την υπογράψω. Όμως, ποιος εργαζόμενος θα αρνηθεί να υπογράψει μια τέτοια σύμβαση, καθώς ενδέχεται να χάσει και τη δουλειά του;