Με αφορμή την αποστροφή “Tα τεράστια ποσά των διαφόρων free press (Metrorama, Metropolis, City Press κλπ), αμφιβόλου κυκλοφορίας και αναγνωσιμότητας, αφού δεν πιστοποιείται από κανένα πρακτορείο διανομής” που υπήρχε στο κείμενο για τα Κρατικοδίαιτα ΜΜΕ λάβαμε την παρακάτω επιστολή της διευθύντρια της CITY PRESS κ. Ματίνας Στεβή, με την πάράκληση για δημοσίευση και εξυπακούεται ότι το κάνουμε:
Σχετικά με το κείμενο που αναρτήσατε για τα «διάφορα free press» που απορροφούν μεγάλο μερίδιο κρατικής διαφήμισης.
Θα ήθελα να σας θυμίσω ότι η City Press δεν είναι ένα από τα «διάφορα free press», αλλά η μεγαλύτερη σε αναγνωσιμότητα εφημερίδα στη χώρα, σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας μετρήσεων Focus Bari, στην οποία συμμετέχουν όλα τα έντυπα ανεξαιρέτως. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα, για την περίοδο Μαρτίου-Σεπτεμβρίου 2008, η City Press διαβάζεται από 295.000 πολίτες καθημερινά. Φαντάζομαι ότι, ως ειδικός των media, γνωρίζετε ότι η μέτρηση Bari είναι το εργαλείο με το οποίο όλα τα έντυπα προσεγγίζουν τη διαφημιστική αγορά, και όχι οι κυκλοφορίες τους.
Προς πληροφόρηση δική σας και των αναγνωστών σας, η κρατική διαφήμιση αποτελεί περί το 40% του συνολικού τζίρου της City Press. Το υπόλοιπο έρχεται από τον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος λειτουργεί συνήθως με αυστηρά αξιοκρατικά κριτήρια, και προτιμά την συγκεκριμένη εφημερίδα ακριβώς γιατί την πιστοποιημένη μεγάλη της κυκλοφορία και αποδοχή από το αναγνωστικό κοινό -της οποίας δεν μπορεί παρά να είναι συνιστώσα και η ποιότητά της.
Να σημειώσω ότι όπως τα περισσότερα «ρεπορτάζ» περί κρατικής διαφήμισης, έτσι και αυτό, βασίζονται σε έρευνα της διαφημιστικής δαπάνης βάσει τιμοκαταλόγου των εντύπων, αγνοώντας το γεγονός ότι στη διαφήμιση γίνονται σχεδόν ανεξαιρέτως εκπτώσεις από τα περισσότερα έντυπα, με αποτέλεσμα τα νούμερα που παρουσιάζει το portal του κ. Τριανταφυλλόπουλου να είναι ιδιαιτέρως «φουσκωμένα». Μακάρι τα έσοδα να ήταν όσα αναφέρει το «ρεπορτάζ», αλλά δεν είναι.
Και τέλος, να σας ρωτήσω πότε το Mediablog, με το οποίο είχαμε πάντα πολύ καλή επικοινωνία σαν έντυπο, και το οποίο ουκ ολίγες φορές έχουμε προτείνει ως τόπο ενημέρωσης στους αναγνώστες μας, αποφάσισε ότι το free press είναι απορριπτέο και αναξιόπιστο; Διότι ως mediator φαντάζομαι ότι γνωρίζετε πολύ καλά όλα τα προαναφερθέντα και παρόλα αυτά επιλέγετε να τα αγνοήσετε και να κατατάξετε την City Press στην ομιχλώδη κατηγορία «διάφορα free press αμφιβόλου κυκλοφορίας, αναγνωσιμότητας και ποιότητας». Ευτυχώς, τουλάχιστον, που οι αναγνώστες σας είναι ως επί το πλείστον άνθρωποι των media και ξέρουν ότι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεστε για την City Press ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα.
Θα εκτιμήσω ιδιαίτερα ανάρτηση του κειμένου αυτού και μία δική σας απάντηση.
Απάντηση Mediator:
Δεκτά τα σχόλια και οι διευκρινίσεις της κ. Στέβη, με δυο παρατηρήσεις. Ο Mediator επ’ ουδενί δεν δέχεται τον τίτλο του ειδικού των ΜΜΕ γιατί δεν είναι. Γι αυτό και δέχομαι τις παρατηρήσεις σας σχετικά με το γεγονός ότι η εφημερίδα σας δεν κυριαρχείται από την κρατική διαφήμιση, αλλά και για το καθεστώς των εκπτώσεων.
Για τις μετρήσεις αναγνωσιμότητας, υποψιάζομαι ότι προκαλούν τις ίδιες επιφυλάξεις στους γνωρίζοντες, όπως και οι μετρήσεις της ΑΕΜΑΡ για το ραδιόφωνο και της AGB για την τηλεόραση. Να σας θυμίσω ότι αφού κι αυτές είναι μονοπωλιακές αποτελούν αναγκαστικά το εργαλείο της αγοράς.
Οσον αφορά το σχόλιο για την ποιότητα δεν υπάρχει πουθενά στο κείμενο μου, αλλά αφού το θέτετε, όντως θεωρώ πως υπάρχει και ζήτημα ποιότητας σε ορισμένα free press έντυπα. Δεν είναι λίγες οι εφημερίδες βασίζουν τη θεματολογία τους αποκλειστικά στα τηλεγραφήματα του ΑΠΕ, τα οποια αναδημοσιεύουν ανεπεξέργαστα, απασχολούν ελάχιστους υπαλλήλους και δίνουν περισσότερο την εικόνα φυλλαδίου, παρά εφημερίδας. Εξ ου και οι χιλιάδες αναγνώστες τους ολοκληρώνουν το διάβασμα τους πριν καν μπουν στους συρμούς του μετρό και τις πετάνε στους κάδους.
Επιπλέον, και για μένα είναι το βασικότερο, υπάρχει ένα ακόμη στοιχείο. Αυτό της εγκυρότητας και της επιρροής μιας εφημερίδας. Παρότι είναι δύσκολο -ή μάλλον αδύνατο- να μετρηθεί δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι ένα μονόστηλο στο καθημερινό ΒΗΜΑ (που πουλάει περί τα 10.000 φύλλα) έχει χιλιάδες φορές περισσότερη επίδραση και επιρροή από τα πρωτοσέλιδα ενός μήνα στη νεόκοπη FREE POST που διαβάζεται (sic) από 150.000 αναγνώστες!
Εν κατακλείδει, θεωρώ ότι η CITY PRESS είναι αυτή τη στιγμή η πιο ολοκληρωμένη και πιο κοντά στα πρότυπα καθημερινής πολιτικής εφημερίδας, free press, αλλά σίγουρα απέχει μακράν από τη βρετανική EVENING STANDARD LONDON LITE. Αν πρέπει το κράτος να δίνει ίσα ή περισσότερα σε διαφήμιση στην δική σας εφημερίδα απ’ ότι στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, το ΒΗΜΑ ή την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ δεν θα το κρίνω. Σημειωτέον ότι παραμένει η καλή μας επικοινωνία, εφόσον είστε τόσο δεκτικοί και διαλλακτικοί στην κριτική.
October 25th, 2008 at 13:17
H βρετανική EVENING STANDARD δεν είναι free press. Η ίδια εταιρία απλώς εκδίδει ταυτόχρονα και την απογευματινή free press London Lite.
October 25th, 2008 at 13:45
Έχετε δίκιο. Τη London Lite (πρώην Standard Lite), εννοούσα που αποτελεί τη “ελαφριά” έκδοση (48 σελίδων) της Evening Standard.
Από τη Wikipedia:
On 14 December 2004 Associated Newspapers launched a freesheet edition of the Evening Standard called Standard Lite to help boost circulation. This had 48 pages, compared with about 80 in the main paper, which also had a supplement on most days.
In August 2006, the freesheet was renamed London Lite. It is designed to be especially attractive to younger female readers, and features a wide range of lifestyle articles but less news and business news than the main paper. It was initially only available between 11.30am and 2.30pm at Evening Standard vendors and in the central area, but is now available in the evening from its street distributors.
On Fridays, the Evening Standard includes a free glossy lifestyle magazine, ES. This has moved from more general articles to concentrate on glamour, with features on the rich, powerful and famous. On Wednesdays, readers can pick up a free copy of the Homes & Property supplement, edited by Janice Morley, which includes London property listings as well as articles from lifestyle journalists including Barbara Chandler, Katy Law and Alison Cork.
October 25th, 2008 at 18:59
Ευχαριστώ για την ανάρτηση και για την απάντηση. Δύο σχόλια:
1. Το έντυπο Free Post δεν έχει μέχρι τώρα συμμετάσχει σε μέτρηση αναγνωσιμότητας. Ο εκδότης του δηλώνει ότι το διαβάζουν 150.000 πολίτες καθημερινά, όχι η έρευνα Focus Bari. Όπως τα περισσότερα έντυπα, φαντάζομαι έτσι και αυτό θα μετρηθεί όταν ολοκληρώσει ένα έτος κυκλοφορίας.
2. Το επώνυμό μου τονίζεται στο «η» όχι στο «ε». Άρα «Στεβή»…
Πάντα στη διάθεσή σας για γόνιμο διάλογο και ανταλλαγή απόψεων.
October 25th, 2008 at 20:19
Από πότε το δημόσιο δέχτηκε την αναγνωσιμότητα, ως κριτήριο για τη διανομή;
Από πότε “ξεχνάμε” όταν μιλάμε για “τη μεγαλύτερη εφημερίδα σε αναγνωσιμότητα”, να πούμε ότι μιλαμε για ημερήσιες (οι κυριακάτικες έχουν σχεδόν τριπλάσια);
Και κάτι τελευταίο: όταν τη city press, δεν τη διάβαζαν (βαριά λέξη το διάβασμα όταν απένατι για να διαβάσουν τις άλλες εφημερίδες έχουν ήδη δώσει ένα – δυο € ) 295.000 αναγνώστες, το κράτος της έδινε αναλογικά λιγότερα ή την είχε σε αντίστοιχη κατάσταση λόγω εκδότη;
Κα Στέβη να περιμένω απάντηση;
October 29th, 2008 at 20:28
Μας δουλεύουν;;; Ποια αναγνωσιμότητα; Αφού τις περισσότερες φορές φύλλα της C.P. μένουν στα στάντσ ενώ των άλλων εφημερίδων έχουν εξαντληθεί!
Ας μας απαντήσουν στο ερώτημα, πόσα φύλα τυπώνουν και πόσα τους γυρίζουν πίσω; Γιατί πιστεύω ότι επειδή η εφημερίδα τους είναι τσαμπέ θεωρούν ότι ότι τυπώνουν ταυτόχρονα το πουλάνε κιόλας.
Τέλος προσωπική μου άποψη είναι ότι καλύτερες οι άλλες τσαμπέ καθαρά ειδησεογραφικές εφημεριδούλες παρά η C.P.