© Eξαιρετική η δουλειά του Σταύρου Θεοδωράκη την Τρίτη το βράδυ. Διδακτική κι ενδιαφέρουσα ακόμη και γι αυτούς που γνώριζαν ελάχιστα για τα τρια πρόσωπα – μύθους.
© Πάνος Καλλίδης, Παύλος Σιδηρόπουλος, Πάνος Κιάμος, Παύλος Σιδηρόπουλος… Αλλό Dream Show, άλλο Απροσάρμοστοι.
© Κόσμος και ντουνιάς στην κηδεία του Γιώργου Κοίλιαρη. Σχετικοί και άσχετοι. Ο νεκρός δεδικαίωται… Ας μη ξεχνάμε ότι κι αυτός εργαζόταν όπως και εκατοντάδες άλλοι δημοσιογράφοι εργάζονται ως συμβασιούχοι έργου (!) με τρίμηνες διακοπές…
© Την γενιά των 700€ έχουν ως θέμα οι ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ. Καλεσμένοι ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο Πέτρος Ευθυμίου, ο Αλέξης Μητρόπουλος και ο Πέτρος Τατσόπουλος. Καμία σχέση δηλαδή με τα 700€/μήνα. Εκτός κι αν μας πουν πως είναι να μην ανήκεις στη συγκεκριμένη γενιά… Ά. κάπου στο κοινό θα υπάρχουν και εκπρόσωποι της γενιάς των 700 €.
© Κι επειδή γκρινιάξαμε πρόσφατα για τα free press της Θεσσαλονίκης. Πλησιάζει η λήξη των συμμετοχών (30/11) στο διαγωνισμό “Το “Kitsch σήμερα…” που διοργανώνει το μηνιαίο περιοδικό της Θεσσαλονίκης Parallaxi. Η Parallaxi, μας καλεί να αποτυπώσουμε με τη φωτογραφική μας όσα προσβάλουν την αισθητική μας.
© Mε τους 300 μπαίνει στη μάχη κατά του Χατζηνικολάου ο Θέμος και ο Όμιλος Μπόμπολα. Tonight we dine in hell…
© Αλήθεια τι απέγινε εκείνο το MTV Greece και οι παρουσιαστές που έψαχνε όλο το καλοκαίρι;
© Ευχαριστούμε όλους για τις ευχές. Ιδιαίτερα τα “συναγωνιστικά” Media του Sport24, το Satleo και το Enimerosi24.
November 19th, 2008 at 12:13
Απ’ όσο μπορώ να θυμηθώ, το “ο νεκρός δεδικαίωται” σημαίνει κανονικά ότι “ο νεκρός θα κριθεί”, όχι ότι δικαιώθηκε. Αλλά οι περισσότεροι δημοσιογράφοι, μεγαλωμένοι στην καταστροφική πρώτη ΠΑΣΟΚική διακυβέρνηση, που μετέτρεψε τα ελληνικά σε γύφτικα, ούτε που το ξέρουν!
November 19th, 2008 at 16:02
Όλοι οι συμβασιούχοι της ΕΡΤ κόβουν μπλοκάκι αλλά -σε αντίθεση με τα ιδιωτικά κανάλια- στις αμοιβές τους συνυπολογίζονται κρατήσεις για το ΤΣΠΕΑΘ, εφόσον είναι μέλη της ΕΣΗΕΑ. Καλό θα είναι να μην μπερδεύουμε τα πράγματα για να δημιουργούνται εντυπώσεις, βάζοντας την ουσία στο περιθώριο. Κι αυτή κατά τη γνώμη μου είναι ότι έφυγε ένας άξιος συνάδελφος, ένας σημαντικός άνθρωπος που ποτέ δεν μπλέχθηκε σε ίντριγκες και ποτέ δεν ψωνίστηκε. Εν ολίγοις είναι ένα Παράδειγμα. Κι επειδή πριν από λίγες μέρες ζητούσατε από εδώ να θυμηθούμε ιστορίες για τον Γιώργο… ήταν το 1990 που σχεδόν την ίδια εποχή είχαμε προσληφθεί στην Επικαιρότητα. Εγώ με τη βλακεία των 20 χρόνων μου “διεκδικούσα” ένα γραφείο για να βάλω τη γραφομηχανή μου. Κι ο Γιώργος (που παρα τη θητεία του στη δημοσιογραφία, αντιμετώπιζε τους πάντες ως ίσους) είπε: τι να το κάνεις το γραφείο; “Παρακολουθώντας” τον μέσα στην εφημερίδα κατάλαβα το γιατί: ο άνθρωπος ήταν διαφορετικός, ήταν “αέρας”. Γι αυτό κι αργότερα, όταν πέρασαν τα γεγονότα στον Κόλπο, δυσανασχετούσε όταν κάποιοι θέλησαν να τον εντάξουν στο καθημερινό ελεύθερο. Λίγα χρόνια αργότερα έμαθα ότι όταν ανέλαβε την αρχισυνταξία σε εκπομπή της Παναγιωταρέα από την πίεση (της “καρέκλας”) πήγε στο νοσοκομείο. Και, πιο πρόσφατα,μου σχολίαζε -πάντα με χαμόγελο- τις “ανταποκρίσεις” που έδινε απ τα διόδια και το πως την έψαχνε και πάλι για να φύγει. Αυτός είναι για μένα ο Γιώργος Κοίλιαρης. Ένα πολύ καλό παιδί και πιστεύω ότι όλοι μας σκεφτήκαμε το ίδιο πράγμα όταν μάθαμε την ιστορία με το Αφγανιστάν: άτυχος ρε γαμώτο. Κρίμα στον άνθρωπο.
November 19th, 2008 at 16:22
Κρίμα στον κ. Θεοδωράκη για την εκπομπή του. Αν και τα πρόσωπα προσφερόταν για περισσότερα πράγματα η πίεση του τηλεοπτικού χρόνου είχε ως αποτέλεσμα να ακουμπήσει επιδερμικά και όχι να διαφωτίσει περισσότερο. Κανονικά θα έπρεπε να κάνει μία εκπομπή για τον καθένα από τους τρεις.
Επίσης δεν πολυκατάλαβα τι σχέση είχε η σφήνα του αναρχοαυτόνομου χώρου. Περισσέψε από κάπου και το τσουβαλιάσσαμε μήπως;
Κρίμα επαναλαμβάνω για τον κ. Θεοδωράκη χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν τον θεωρούμε καλό δημοσιογράφο και δεν θα βλέπουμε τις εκπομπές του…