Οι διορθωτές κάποιων μεγάλων κυριακάτικων εφημερίδων ακόμα κρατούν αντίσταση. Όπου συνταξιοδοτήθηκαν οι παλιοί και ανέλαβαν νεαρές φιλόλογοι της μπαμπινιωτικής εποχής, το “σε” ξεπέρασε και το αντίστοιχο διάσημο του Τσαλίκη.

Συνοπτικά υπενθυμίζω:
Η εμπρόθετη αντωνυμία «σε μένα», «σε σένα» κτλ. έχει αδύνατο τύπο μου, σου, του, και όχι με, σε, τον
Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να λέμε: «αυτό αφορά σε μένα»= μου αφορά»(!)

Όμως, επειδή λέμε «με αφορά» και όχι «μου αφορά», άρα το σωστό είναι: «αφορά εμένα» = «με αφορά» και όχι «αφορά σε εμένα» = «μου αφορά»

(πού το βρήκε ο Μπαμπινιώτης; σε έναν αρχαίο τύπο που σήμαινε κάτι άλλο και η χρήση του ήταν διαφορετική, αλλά ας μην πούμε άλλα-απλώς, ρωτώ τους όψιμους οπαδούς του Τσαλίκη/Μπαμπινιώτη: έλεγαν “αφορά σε” και πριν 5-10 χρόνια;;; Ή μόλις τώρα το ανακάλυψαν;;;;)

Εξ απαλών ονύχων-από πολύ νωρίς.
Συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε τη φράση,λανθασμένα,όταν θέλουμε να δηλώσουμε επιφανειακότητα.
Όμως η φραση προέρχεται απ το λατινικό de tenero ungui-από πολύ μικρή ηλικία.Γενικότερα,από πολύ νωρίς.
Παράδειγμα:οι βάσεις για τη συγκρότησή μιας υγιούς προσωπικότητας τίθενται εξ απαλών ονύχων.
Η φραση βγαίνει απ τα μωρά,που έχουν πολύ απαλά νύχια

Το δεύτερο είναι η έγκλιση που σκοτώνουμε κι αυτή είναι η Προστακτική

Επετρεψε μου λέμε.Το σωστό όμως είναι ΕπΙτρεψέ μου.
Είναι Προστακτική Ενεστώτα.
Λέμε Παρέβλεψέ το.Το σωστό είναι ΠαρΑβλεψέ το.
Λέμε Παρήγγειλέ μου.Το σωστό ομως είναι παρΑγγειλέ μου
Και ούτω καθ’εξής

Γενικά να πω την αλήθεια τη γλώσσα μας τη δολοφονούμε καθημερινά

Το τελευταίο άρθρο του κιρκη… Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ

Φιλενάδα ή φιλαινάδα;
Προέρχεται απ το αρχαίο φίλαινα,θηλυκό του φίλος.
Οπότε η σωστή γραφή είναι το φίλαιναδα

Αγόρι ή αγώρι;
Προέρχεται απ το μεσαιωνικό αγώριν-άγωρος,υποκοριστικό του μεταγενέσταρου άγωρος-αρχαίο άωρος(ανώριμος στην ηλικία,νέος)
Οπότε το σωστό είναι αγΩρι

Κτήριο ή κτίριο;
Το ρήμα κτίζω δεν μπορεί να δώσει παράγωγα με ανύπαρκτη κατάληξη –ριο.Δεν μπορούμε δηλαδή να έχουμε κτί-ριο.Το κτίζω θα μπορούσε μόνο να δώσει κτιστήριο όπως φροντίζω-φροντιστήριο,καθαρίζω-καθαριστήριο κλπ.
Η λέξη κτίζω,προέρχεται είτε απ το οικώ-οικητήριο-οικτήριο(με συγκοπή του η)-κτήριο(με σίγηση του άτονου αρκτικού φωνήεντος όπως και τα ημέρα-μέρα,υγεία-γεια,ερωτώ-ρωτώ.αιγιαλός-γιαλός κλπ.,είτε απ το ευκτήριον (οίκημα)-φκτήριο(με σίγηση του άτονου αρκτικού φωνήεντος)=κτήριο.
Είτε παράγεται απ το οικητήριο είτε από το ευκτήριο,η λέξη πρέπει να γράφεται με –η-:κτήριο

Ακατονόμαστος ή ακατανόμαστος;
Αν ληφθεί υπ’όψιν το ρήμα κατονομάζω είναι φανερό ότι το σωστό είναι ακατονόμαστος.
Ο τύπος ακατανόμαστος είναι προιόν επιδράσεως των πολλών συνθέτων με την προθεση κατά-(ακαταπόνητος,ακαταμάχητος,ακατάπαυστος κλπ).
Οπότε το σωστό είναι το ακατονόμαστος,ο απερίγραπτα αποκρουστικός ή και ο απρεπής.

Αιτός ή αητός;
Απ το αρχαίο αετός με συνίζηση,με συμπροφορά δηλ,του αε- σε μια συλλαβή (αι)προήλθε το αιτός το οποίο γράφεται κανονικώς με την απλούστερη γραφή του –ι-
Αλλα παραδείγματα,παλαιός-παλιός
Μηλέα-μηλιά που αποτελούν άλλες μορφές συνιζήσεως.
Αρα αετός και αιτός και όχι αητός.

Αγιορείτης ή Αγιορίτης;
Το σωστό είναι Αγιορείτης,ως παράγωγο απ την αρχ,λέξη όρος.
Ορείτης-αρχαίο όρειος δηλαδή ορεινός-αρχ.ορειάς(νύμφη των όρεων,των βουνών)

Διαφορά του αδίκως-άδικα.
Αδίκως=χωρίς λόγο,μάταια
Άδικα=με άδικο τρόπο

Το τελευταίο άρθρο του κιρκη… Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ

Αίολος ή έωλος;
Πρόκειται για το αρχαίο αίολος,που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι με την ίδια περίπου σημασία.Εχει παρθεί προφανώς απ το όνομα Αιολος,του θεού των ανέμων,συνδεδεμένου με το ευμετάβολο του καιρού.
Διαφορετικό είναι το έωλος,επίσης αρχαίο (από το εως-ηώς-«αυγή,μέρα»)το οποίο σήμαινε τον χθεσινό και για τρόφιμα τον μη νωπό,τον μη φρέσκο.Πρόκειται για λόγια λέξη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σήμερα σε επίσημο,τυπικό ,γραπτό λόγο αντί της λέξης μπαγιάτικος(λεξη τουρκικη-bayat)
Oπότε η σωστή γραφή γι αυτόν που μπορεί να ανατραπεί λογικά και κατά συνέπεια δεν είναι αξιόπιστος είναι το αίολος.πχ όλα τα επιχειρήματά του αποδείχτηκαν αίολα.Συνώνυμα-αστήρικτος,αθεμελίωτος.