Τα νέα έφτασαν και στον Juan Antonio Giner, επικεφαλής της INNOVATION, ο οποίος κάνει μια πρώτη αποτίμηση από το blog του των αιτίων που οδήγησαν στο -αναμενόμενο όπως ισχυρίζεται- κλείσιμο του ΕΛ. ΤΥΠΟΥ και κατονομάζει ως υπευθύνους για το κλείσιμο της εφημερίδας, το σαθρό σύστημα διαπλοκής μεταξύ μέσων και πολιτικής, αλλά και τους συμβούλους της Γιάννας Αγγελοπούλου. Διαβάστε ένα απόσπασμα σε πρόχειρη μετάφραση:
“Όπως σε κάθε ελληνική τραγωδία, οι επαγγελματικές μας προσπάθειες δεν ήταν αρκετές για μια αγορά, όπου κυριαρχούν η πολιτική, οι πολιτικοί και οι συνδεδεμένοι με την πολιτική εκδότες και δημοσιογράφοι. Μας είπαν ότι η νέα εφημερίδα θα είναι ανεξάρτητη.
Το εκδοτικό και γραφιστικό μοντέλο έγινε άμεσα ένα υπόδειγμα μοντερνισμού και κέρδισε πολλά ευρωπαϊκά και παγκόσμια βραβεία σχεδιασμού.
Οι έρευνες έδειξαν ότι οι νέοι αναγνώστες, οι γυναίκες και οι διαφημιστές, αγάπησαν το ET2 (ένθετο της εφημερίδας) που περιελάμβανε lifestyle ειδήσεις και ιστορίες.
Όμως, το πρώτο μέρος της εφημερίδας ήταν πάντα βαρύ και βαρετό με άφθονες καθημερινές πολιτικές ειδήσεις.
Η εφημερίδα είχε υπερβολικά πολλούς αρχισυντάκτες, συμπεριλαμβανομένου και του Λάμπρου Σμαίλη, έμπιστου φίλου μας κατά τη διάρκεια της προετοιμασιας, που παραιτήθηκε μόλις λίγες ημέρες μετά την έναρξη.
Ο Λάμπρος είχε δίκιο: η εφημερίδα δεν θα κατάφερνε να σπάσει το παραδοσιακό ελληνικό μοντέλο πολιτικών ειδήσεων.
Αυτός και άλλα γενναία αρχισυντάκτες και ρεπόρτερ δεν θα μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με τη συνεχή παρέμβαση των δύο δημοσιογραφικά άσχετων και ανίκανων πολιτικών συμβούλων που αποπροσανατόλιζαν την εκδότρια.
Έτσι, ύστερα από μια επένδυση εκατομμυρίων ευρώ, η εφημερίδα χάθηκε. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι τόσα πολλά χρήματα μπόρεσαν να επενδυθούν και να διαχειριστούν τόσο λάθος.
Είπαμε από την αρχή ότι ο ET δεν έπρεπε να γίνει ένα πολιτικό project, αλλά ένα δημοσιογραφικό project με ανεξαρτησία και αξιοπιστία. Αυτή η συμβουλή έπεσε σε ώτα μη ακουόντων. Ασκούσαμε πίεση για αξιόπιστη ποιοτική δημοσιογραφία ,αλλά o λήθαργος των συντακτών πολιτικά καθοδηγούμενων αρχισυντακτών, οδήγησε στην εξαφάνιση ενός εντύπου με ένα μεγάλο concept και εκπληκτικό σχεδιασμό.
Η Ελλάδα ωστόσο χρειάζεται ακόμη μια ανεξάρτητη, μοντέρνα εφημερίδα που να διοικείται από επαγγελματίες. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ! Ο ET ξεκίνησε με αυτή την αποστολή, αλλά κατέληξε όπως και οι παλιές εφημερίδες στη χώρα αυτή: αναξιόπιστη, χωρίς αναγνώστες, χωρίς διαφημιζόμενους και χωρίς χρήματα. Όπως φαντάζεστε, εμείς και πολλοί από τους φίλους μας στον ET είναι πολύ λυπημένοι. Και να είστε σίγουροι: αυτό δεν είναι άλλο ένα θύμα της λεγόμενης κρίσης του τύπου. Αν υπάρχει μια αγορά που χρειάζεται μια καλή, επαγγελματική, κερδοφόρα και ανεξάρτητη εφημερίδα αυτή είναι η Αθήνα.”
June 22nd, 2009 at 22:49
Ο Ελευθερος Τυπος δεν εξεπεμπε στο αναγνωστικο κοινο ένα καθαρο πολιτικο στιγμα των θεσεων του.Εχοντας, παλαι ποτε , το βαρος μιας δεξιας εφημεριδος, ενοθευε ,επι ιδιοκτησιας Αγγελοπουλου,πολλες φορες την ταυτοτητα αυτη, με ξενες αριστερες ή διανοουμενιστικες θεσεις.Ετσι, εχασε την αγαπη του συντηρητικου αναγνωστη και ουδεποτε κατορθωσε να υπερπηδησει την καχυποψια του προοδευτικου, ότι, κατά βαθος είναι ξενη προς τις πεποιθησεις του εφημεριδα.
Με τετοια λαθη το πεπρωμενο φυγειν αδύνατο.
Κατά την αποψη μου,εάν «επανιδρυθει» στο οικειο περιβαλλον, αυτό που ολοι γνωριζουμε ότι ανηκει,μπορει να αποκτησει ξανα την μεριδα των αναγνωστων που απωλεσε αδοξα.
June 22nd, 2009 at 23:06
Ο Ισπανός έχει δίκιο. Η αποτυχία του ΕΤ είναι αποτυχία των επιχειρηματιών και των συμβούλων τους. Των περιφερόμενων διευθυντών και των γαλάζιων καθοδηγητών τύπου Κουσούλη που φρέναραν και το city όταν πήγε να κάνει το ξεπέταγμα του… Οι δημοσιογράφοι δεν φταίνε… Ισως απλά να έπρεπε να έχουν αντιδράσει νωρίτερα και πιο έντονα… Αλλά με ένα σωρό διορισμένα υψηλόμισθα στελέχη της Ρηγίλλης εκεί μέσα πως να μιλήσεις;
June 23rd, 2009 at 00:18
Μιά συμπλήρωση στη μετάφραση, στο σημείο που λέτε:
“Όμως, το πρώτο μέρος της εφημερίδας ήταν πάντα βαρύ και βαρετό με άφθονες καθημερινές πολιτικές ειδήσεις.”
Ο ισπανός το γράφει πολύ ωραία:
But the front of the paper was always heavy and boring with plenty of commodity political news.
Με τη λέξη “commodity” εννοεί “ίδιες, αδιάφορες, τυποποιημένες, βαρετές, που θα τις βρεί κανείς οπουδήποτε αλλού”, δηλαδή το αντίθετο της πρωτοτυπίας, της αποκλειστικότητας και της ιδιαιτερότητας.
June 23rd, 2009 at 09:59
O ET κουβαλούσε μια μεγάλη δεξιά ιστορία. Η πρόταση της δημιουργίας μιας άλλης, ανεξάρτητης, πολιτικής εικόνας ήταν όχι μόνο ανεφάρμοστη αλλά και ανεδαφική. Πως θα μπορούσε να πείσει ο δεξιός “Ελεύθερος Ρύπος” οτι έχει μετατραπεί σε Athens Voice + Καθημερινή? Θα κόστιζε λιγότερο, με μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας, να φτιάξεις ένα νέο brand από το να μεταλλάξεις ένα παλιό. Κι εδώ που τα λέμε γιατί να αφήσεις ένα κομμάτι 35% (βρέξει- χιονίσει)νεοδημοκρατών και να αναζητήσεις νέες δια-κομματικές αγορές? Αποτυχία αναμενόμενη λοιπόν που διαφάνηκε από τους στόχους και τις στρατηγικές επιλογές. Περίεργο και άξιο απορίας θα ήταν αν η προσπάθεια πετύχαινε!