Ο «Ελεύθερος Τύπος» κυκλοφόρησε ως καθημερινή εφημερίδα το 1983. Εκδότης της ήταν ο Αρης Βουδούρης που, με τη βοήθεια της συζύγου του Λίλιαν Βουδούρη, προχώρησε και στην έκδοση του «Τύπου της Κυριακής». Πρώτος διευθυντής της εφημερίδας ήταν ο Χρήστος Πασαλάρης, τον οποίο διαδέχτηκε ο Δημήτρης Ρίζος. Το 1994 ο Δημήτρης Ρίζος προχώρησε στην έκδοση του «Αδέσμευτου Τύπου». Για ένα μικρό διάστημα τα ηνία ανέλαβε και πάλι ο Χρήστος Πασαλάρης, ενώ στη συνέχεια διευθυντής της εφημερίδας έγινε ο Γιώργος Κύρτσος, που παρέδωσε με τη σειρά του στον Μπάμπη Κούτρα.
Τον Αύγουστο του 1989 ο Αρης Βουδούρης, περίπου δύο χρόνια πριν χάσει τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, συνέταξε τη διαθήκη του και κληροδότησε την περιουσία του σε Ιδρυμα με την επωνυμία «Λίλιαν Βουδούρη», στη μνήμη της πρόωρα χαμένης συζύγου του.
Πριν αποκαλυφθεί η εμπλοκή της Γιάννας Αγγελοπούλου, είχε ανακοινωθεί ότι ο «Ελεύθερος Τύπος» είχε πουληθεί σε ομάδα εφοπλιστών (Δαλακούρας, Μαρινάκης) με τίμημα που -όπως έγινε γνωστό- ήταν περίπου 10 εκατ. ευρώ. Στις 13/7/2006 με γραπτή δήλωση, που αιφνιδίασε, ο Θεόδωρος και η Γιάννα Αγγελοπούλου ανακοίνωσαν την αγορά της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος».
«Συμμετέχοντας στην εταιρεία “Τύπος Συμμετοχών Α.Ε.” και αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του “Ελεύθερου Τύπου”, μιας εφημερίδας με μακρά διαδρομή στα δημόσια πράγματα της Ελλάδας, προσερχόμαστε στον ευαίσθητο χώρο του Τύπου, με συναίσθηση ευθύνης και συνείδηση του ρόλου του. Πρόθεσή μας είναι η συμβολή στον ανοιχτό δημόσιο διάλογο, με το σεβασμό και τη στήριξη της δουλειάς των δημοσιογράφων και όλων εκείνων που μοχθούν για τον “Ελεύθερο Τύπο”» δήλωνε τότε το ζεύγος Αγγελόπουλου .
Η εφημερίδα άλλαξε layout και μηδένισε τον αριθμό φύλλου στις 23/5/2007 και έκτοτε ξεκίνησε τη νέα και δυστυχώς άδοξη πορεία της που κράτησε μέχρι τις 22/6/2009.
Το ίδιο επιχειρηματικό σχήμα απέκτησε το καλοκαίρι του 2007 και τον ραδιοσταθμό “Planet” που στη συνέχεια μετονομάστηκε σε City 99.5. O Ελεύθερος Τύπος ανασχεδιάστηκε από την ισπανική εταιρία Innovation και βραβεύτηκε με το European Newspaper Award του 2007.
Στις 19 Ιουνίου 2009 η γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας Ίδρυμα Τύπου Α.Ε., στην οποία ανήκε η εφημερίδα, αποφάσισε τη διάλυση της εταιρείας και κατά συνέπεια την παύση της κυκλοφορίας της εφημερίδας και του ραδιοσταθμού City, απόφαση που ανακοινώθηκε δημοσίως στις 22 Ιουνίου 2009. Η απόφαση πάρθηκε λόγω των ζημιογόνων αποτελεσμάτων της εταιρείας, αλλά και της απόφασης του ζεύγους Αγγελοπούλου να αποσυρθεί οριστικά από τον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την αιφνιδιαστική αυτή κίνηση, η ΠΟΕΣΥ και η ΕΣΗΕΑ προχώρησαν σε 24ωρη απεργία στις 22 Ιουνίου.
June 23rd, 2009 at 23:15
την Ιστορία του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ την ξέρουμε καλά όσοι περάσαμε εκεί τα περισσότερα επαγγελματικά χρόνια της ζωής μας. αυτό που διάβασα ήταν η καταγραφή ονομάτων που παρήλασαν απο τον Ε.Τ. δεν γράφω για αυτό όμως. Καλοσύνη σας βοηθάτε όπως μπορείτε και ευχαριστούμε για τη σημείωση που μας στείλατε, τέτοιες ώρες. ένα πράγμα ήθελα να πω! άκουσα χθες στις ειδήσεις με προσοχή τρείς πρώην διευθυντές μου να μιλούν για τον Ε.Τ.. Και οι τρείς, αναλόγως των συγκυριών, το έβαλαν το χεράκι τους να φτάσει η φημερίδα στο μηδέν και να αγοραστεί απο το ζεύγος Αγγελόπουλου. τα γεγονότα πολλά, δεν χρειάζονται τώρα να λεχθούν. τα ξέρουμε, τα ζήσαμε και το κυριότερο τα θυμόμαστε!. Με σεβασμό σε Πασαλάρη και αγάπη σε Ρίζο, κάνω πως δεν άκουσα όσα είπαν. Και έχουν και τη δική τους Ιστορία τέλος πάντων και κάτι μάθαμε κοντά τους. Αλλά σαν άκουσα τον Κύρτσο να μιλά, είπα εντάξει φτάνει, ΕΛΕΟΣ!!! δεν αλλάζει ο άνθρωπος! πάει και τέρμα. ποιός μιλαει? ο διευθυντής, που εκτός των άλλων, έριξε την κυκλοφορία, 15.000 την ημέρα κάτω προκαλώντας απολύσεις του προσωπικού, με τις ‘πιρουέτες’ του στην πολιτική γραμμή της εφημερίδας? Παρά τη πίκρα μας, εμείς οι παλιοί ρίξαμε πολύ γέλιο για τη…λύπη του για τους εργαζόμενους. Θυμηθήκαμε τις απολύσεις επι των ημερών του, που τις χρέωνε απο πάνω και στους υπεύθυνους τμημάτων, μη και χαλάσει την δημόσια εικόνα του. Γιώργο, Μη μιλάς να χαρείς, εκτίθεσαι. Και τέλος πάντων, απο όλους όσοι κρατήσατε το τιμόνι αυτής της εφημερίδας, τέτοιες ώρες, ένα σκύψιμο του κεφαλιού και μια συναίσθηση ευθυνών, δεν βλάπτει. Μη βγάζετε τόσο εύκολα την ουρά σας απέξω. Για να φτάσουν τα πράγματα ως έδω, όλοι γυρίσατε το κουβάρι της ιστορίας του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΠΟΥ…