MediaBlog

Προς γνώση και συμμόρφωση: από τούδε και εξής, όταν το αφεντικό επιχειρεί να μας πιάσει {ή μας πιάνει} τον πισινό ούτε εμείς είμαστε «εύκολες» ούτε το αφεντικό μας παρενοχλεί.
Πρόκειται για «σχέση εργασιακής εξάρτησης».
Η συνέντευξη της κυρίας Εύης Τσέκου ήταν διαφωτιστικότατη για τέτοια – ξέρετε – λεπτά ζητήματα, που ένα κορίτσι τα συζητά συνήθως με τη μαμά του, άντε και με τη γραμματέα του παραδιπλανού υπουργείου.
Βέβαια, όσο η πάλαι ποτέ «35χρονη» εξηγούσε αυτόν τον πολύ λεπτό διαχωρισμό ανάμεσα στο κανονικότατο «πέσιμο» και την εξαρτησιακή σχέση εργοδότη – εργαζόμενου, γεννιούνταν νέες απορίες.
- Ποιο ήταν το βασικό μήνυμα αυτής της συνέντευξης προς τον κ. Χαρδαβέλλα;
- Τι άλλο προσέφερε στον τηλεθεατή, και πέρα από τα μυστικά της «εργασιακής εξάρτησης», αυτή η ντε προφούντις εξομολόγηση της κυρίας Τσέκου;
- Κοτζαμάν βιβλίο έγραψε, για ποιους λόγους έπρεπε να επανέλθει στα γνωστά και καθόλου κιτρινορόζ, όπως εξήγησε, ζητήματα που έριξαν ουσιαστικά τη ΝΔ στα τάρταρα και στον κακό της τον καιρό και έναν γενικό γραμματέα υπουργείου {με ομολογουμένως αποκλίνουσα εργασιακή συμπεριφορά} από το μπαλκόνι του;
Και να μην τα ξαναλέμε! Όταν διαπιστωμένα δεν τρέφετε κανένα αίσθημα για το αφεντικό / προϊστάμενο {κλπ, κλπ}, και όταν διαπιστωμένα σας τρέχει σε διαμερισματάκια / φωλίτσες {κλπ, κλπ} μην τρελαίνεστε. Πρόκειται περί ξεκάθαρης, διαυγέστατης, απερίσπαστης «σχέσης εργασιακής εξάρτησης».
Μνήσθητι μου Κύριε…