Χρόνια τώρα η δημοσιογραφία μοσχοβολάει αντρίλα. Στις εφημερίδες, στα κανάλια, στα μικρόφωνα υπάρχουν 100% άντρες, που αισθάνονται τόσο σίγουροι για την τεστοστερόνη τους, ώστε να καταπιάνονται με εξαιρετική άνεση με την ευγενή διαδικασία του κραξίματος.
Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν απενοχοποιήσει την κλειδαρότρυπα, έχουν καταδικάσει το κραγιόν, την πούδρα και τη μάσκαρα και που όταν θέλουν να διατυπώσουν σοβαρό πολιτικό σχόλιο, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να αρχίσουν να σκούζουν, να σπάνε τη φωνή, ευτυχώς δηλαδή που δεν φωνάζουν και «σύκα!», διότι εν έτει 2009 είναι passé. Από εκεί καταλαβαίνεις πόσο βασταγερός είναι ο άλλος. Όταν δεν φοβάται να τσαλακώσει το μάσκιουλεν προφίλ του.
Είναι ντροπή {και αίσχος…}οι γυναίκες σήμερα να αναρωτιούνται «που πήγαν όλοι οι άντρες;». Είναι προφανές. Είναι ακόμη πιο ντροπή να μην μπορεί ένας άντρας {δημοσιογράφος} να ρωτήσει έναν άλλο {ανεξαρτήτως επαγγέλματος} αν είναι ομοφυλόφιλος.
Αν δεν γίνονταν κι αυτές οι ερωτήσεις τι νόημα θα έχει να φέρει κανείς τον τίτλο του Δημοσιογράφου; Πως θα κοιμόμασταν ήσυχες αν δεν γνωρίζαμε τι κάνει ο καθείς στο κρεβάτι του;
Ανοίχτε τα παράθυρα την Κυριακή, εκτός απροόπτου, να… μοσχοβολήσει ο τόπος.
December 4th, 2009 at 23:32
τι πάει να πει η ποιήτρια;;
December 5th, 2009 at 01:15
Από που ν’ αρχίσεις τον τελευταίο καιρό.
Από το γιούχα του Λιάγκα στον Μπιμπίλα πριν από λίγες μέρες;
Από τα όσα έλεγε ο Τράγκας κάθε πρωί λίγο πριν τις εκλογές στη Νέα Δημοκρατία;
Από το κραξίδι του Κωνσταντάρα στον Κωστέτσο;
Ή από όσα λέγονται για την εφημερίδα του Μάκη και την περίφημη συνέντευξη του Άρη;
Γενικώς βρεθηκαν κάποιοι να κρίνουν τα…..σεντόνια του κόσμου.
December 7th, 2009 at 12:10
Kati mou leei pws pali emplekete o ierokyrikas ths dimosiografias me ta spirounia kai tis mpotes….