Για τον Νίκο Ευαγγελάτο {ειδικά}: Κάποιος πολύ χωλωμένος από την εποχή των “παραθύρων” του ΣΚΑΪ {βλέπε «μάνα ρέιβερ}, από την αποφράδα της απευθείας σύνδεσης με τον Σορίν Ματέι, από τους αλήστου μνήμης διαλόγους Τζένης – εισαγγελέα, θα έλεγε ότι πληρώνεται με το ίδιο νόμισμα.
Το νόμισμα μιας συναλλαγής που έκανε τους τηλεθεατές δέσμιους του μαμουνο-ρεπορτάζ στην τυρόπιτα και ενοχικούς απέναντι στο στρώμα του κρεβατιού τους. Μιας συναλλαγής που είτε στο Tempo είτε στον ΣΚΑΪ είτε στον Alpha άνοιξε «τρύπες» κυριολεκτικά {για καινούρια γραφεία, προχώ εγκαταστάσεις, κλπ, κλπ} και μεταφορικά {έλλειμμα εμπιστοσύνης στις σχέσεις με συναδέλφους, νέα ήθη στο ρεπορτάζ, κλπ, κλπ}.
Η αλήθεια είναι όμως ότι ο δημοσιογράφος προσπάθησε. Να “στρίψει” πολιτικά , να απαλλαγεί από την ώχρα με την οποία είχε βάψει το «κοινωνικό ρεπορτάζ». Ως άλλος Σαούλ που μεταμορφώνεται σε Απόστολο Παύλο έδωσε τη μάχη του, πλην όμως οι πειρασμοί πολλοί.
Για τους τηλεαστέρες {γενικά}: Είναι λογικό να πιστεύουν ότι τα προβόλια των studio δεν σβήνουν ποτέ. Στα 20 χρόνια ιδιωτικής τηλεόρασης, μόλις πέρσι άρχισε να ξερνιέται η πρώτη φουρνιά τηλεαστέρων {Μικρούτσικος, Κορομηλά, κ.α}. Το ξώπεταγμα όταν είσαι ακόμη ζεστός από τον προβολέα, μοιάζει να αφορά τους άλλους, ποτέ εσένα. Και το χειρότερο; Μέχρι πριν από κανά τρίμηνο ίσχυε το μότο ότι «η τηλεόραση πλερώνει καλά». Για τα νιάτα που σου ‘τρωγε, ως ηθικό αντίβαρο του να σε ξέρει κι ο τελευταίος μπανιστιρτζής και φυσικά για να υπάρχει το περιθώριο να γίνεις λίγο καραγκιόζης παραπάνω για το καλό της τηλεθέασης {σου}. Οι χρόνοι παρήλθαν και έφεραν φτήνιες. Τα νιάτα δεν θα στα φάει η τηλεόραση, αν δε τα “φέρνεις”. Οπότε στο χέρι σου είναι να γίνεις όσο καραγκιόζης θες. Εσύ αποφασίζεις. Τα λεφτά πάντως θα είναι κολοβά, να το ξέρεις.
Για τον ΑΝΤ1 {ειδικά}: Παρά τα 20 χρόνια που πέρασαν από την πλάτη του παραμένει ένα ξινόβολο κανάλι, μη φιλικό προς το χρήστη και σίγουρα αγενές προς τους ανθρώπους του. Δεν θα έπρεπε να περιμένει καλύτερη μεταχείριση ο κ. Ευαγγελάτος. Της αφεντιάς του είχαν προηγηθεί μια Έλλη Στάη, μια Ρούλα Κορομηλά, μια Μανωλίδου έστω… Η τακτική του «γδέρνω τη γάτα, την κρεμάω ψηλά και δεν την κατεβάζω αν δεν βρωμίσει», δεν εξηγεί το γιατί ο σταθμός προτιμά να αφήνει το θέμα να κακοφορμίζει. Προφανώς, όλο αυτό το σούσουρο που εκτυλίσσεται εδώ και δύο εβδομάδες πάνω σε μια τελειωμένη υπόθεση, προέρχεται από σειρά άκομψων χειρισμών. Η όποια ανακοίνωση, ακόμη αναμένεται.
Για τα κανάλια {γενικά}: Ας έχουν το νου τους. Κόβουν από ‘δω, κόβουν από ‘κει, παίρνουν πέντε με τους μισθούς του ενός, γαργαλιούνται, σαχλαμαρίζουν, χαζολογάνε, ακόμη και τα λεγόμενα… σοβαρά {κανάλια}. Η φτήνια, όμως, φέρνει γύμνια κι η γύμνια ενίοτε πορνεία. Μην την πάθουν σαν τις μωρές παρθένες.



December 7th, 2009 at 19:50
Στα τσακίδια!!! Λίγους πήρε στον λαιμό του ο κιτρινομούρης…
December 7th, 2009 at 22:38
Αρχίζει και καθαρίζει η τηλεόραση
December 8th, 2009 at 00:31
Και τώρα ο επόμενος. Τώρα που άνοιξε η πόρτα, καιρός είναι να φύγουν κι άλλοι… να πάνε να του κάνουν παρέα.
December 8th, 2009 at 00:53
Εγώ λέω μπράβο στην Κοπτοραπτού για το καταπληκτικό της κείμενο, το ευφυές, το γρήγορο