Αντικρουόμενο το σκηνικό που έχει στηθεί στη Μίνωος. Από τη μία άγνωστες οι βουλές της «εκδούσας αρχής» με μόνο σίγουρο ότι το ταμείο ζορίζεται. Από την άλλη στις 17 του Γενάρη «βγαίνει» νέο γυναικείο ένθετο, προκειμένου να καλυφθεί το κενό του Grazzia.
Και στη μέση, φήμες και σενάρια που κάνουν λόγο για σχέδιο εξυγίανσης {11 σημείων!}και για περικοπές που θα εστιαστούν στους πολύ παλιούς και τους πολύ καινούριους. Το παλιό καλό μαγαζί μεταλλάσσεται υπό το βάρος των νέων δεδομένων. Η σημερινή συνέλευση – η οποία αρκετές φορές απειλήθηκε με εντάσεις – ήταν ενδεικτική των «χαλασμένων» - από καιρό – συναδελφικών σχέσεων. Η επιστολή του Γιάννη Βλαστάρη, αν και μονόμπατη – αφού για την ώρα δεν έχουν υπάρξει απαντήσεις από τους εμπλεκόμενους από τον ίδιο ως… υπονομευτές – είναι “ομιλητικότατη”.
Το «άσε τα κρυφά, κρυμμένα» δεν τηρήθηκε πια απροκάλυπτα, ενώ η απουσία τόσο της εκδότριας όσο και του Θανάση Τεγόπουλου – ο καθείς για τους λόγους του – δεν έλυσε καμιά απορία και δεν καθησύχασε κανέναν φόβο.
Πλέον όλοι οι όροφοι της εφημερίδας προσβλέπουν στην ερχόμενη Δευτέρα. Τότε θα επιδοθεί το ψήφισμα των συντακτών {και όχι σήμερα μη και…συμπέσει με την απόλυση του πρώην διευθυντή}, με το οποίο αξιώνεται ξεκαθάρισμα θέσεων και προθέσεων, ενώ την ίδια μέρα αναμένεται και meeting των μετόχων.
Μέχρι τότε, τα μαχαίρια θα βρίσκονται σταθερά έξω από τα θηκάρια.
Επώδυνο…
January 5th, 2010 at 10:48
Κάποιοι επικεντρώνουν την συζήτηση στο χάσμα μεταξύ ιδιοκτησίας και διεύθυνσης. Εμείς θέλουμε να θέσουμε το πρόβλημα του χάσματος που υφίσταται μεταξύ των συντακτών και των διευθύνσεων/αρχισυντακτών. Το χάσμα αυτό, φυσικά, αντανακλάται και στο περιεχόμενο της εφημερίδας και συνεπώς συμβάλλει στην απώλεια της μαχητικότητας και της αξιοπιστίας της. Κι εφόσον όπως μας μετέφερε ο εκπρόσωπός μας, Πάνος Σώκος, επιθυμία της ιδιοκτησίας είναι η εφημερίδα να ελέγχει την εξουσία, οφείλουμε για έναν ακόμα λόγο να απαντήσουμε γιατί αυτό δεν συμβαίνει επαρκώς.
Τα προβλήματα που εντοπίζουμε είναι τα εξής:
1. Πολλά ρεπορτάζ που ενοχλούν την εξουσία (πολιτική και οικονομική) είτε απορρίπτονται εκ των προτέρων όταν προτείνονται, είτε απαξιώνονται, είτε μπαίνουν στο συρτάρι, είτε ψαλιδίζονται και γίνονται άνευρα.
2. Το τελικό κείμενο που δημοσιεύεται με την υπογραφή μας δεν μας εκφράζει πάντα 100% . Επιπλέον, δεν έχουμε πάντα τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε τις παρεμβάσεις που γίνονται, παρά μόνο μετά τη δημοσίευση.
3. Δεν αξιοποιούνται όλοι ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Υπάρχουν συντάκτες πολλών ταχυτήτων. Δεν υπάρχουν καθαροί και κοινοί κανόνες για όλους.
4. Κατά περιόδους ορισμένοι διαπιστώνουν ότι έχουν μπει “στο ψυγείο” και συμπεραίνουν ότι αυτό σχετίζεται με διαμαρτυρίες ή κριτική που έχουν ασκήσει επί των θεμάτων. Και όπως γνωρίζουμε όλοι, το “πάγωμα” ενός συντάκτη συνεπάγεται απαξίωσή του στις δημοσιογραφικές πηγές και ουσιαστικά την επαγγελματική ακύρωσή του.
5. Υπάρχουv άλλοι που νιώθουν έντονα πως επί χρόνια και συστηματικά καταπατάται η επαγγελματική και προσωπική τους αξιοπρέπεια. Ακόμη και όσοι από εμάς δεν το έχουν ζήσει τόσο έντονα οι ίδιοι, το έχουν δει να συμβαίνει σε συναδέλφους τους.
6. Συχνά η πίστη του συντάκτη για το ρεπορτάζ του και η υποστήριξη της αξίας αυτού του ρεπορτάζ χαρακτηρίζεται εμμονική, ενώ ο ίδιος προσβάλλεται.
7. Πολλοί έχουν υποστεί ψυχολογική βία. Την ίδια που υπέστησαν και συνάδελφοι μας που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν τα τελευταία χρόνια χωρίς να μιλήσουν γι’ αυτό. Κι αυτό γιατί όσοι προσπάθησαν να πουν κάποια κουβέντα είδαν την πόρτα της εξόδου.
8. Οι συντάκτες δεν συμμετέχουμε στις επιλογές επί του δημοσιογραφικού περιεχομένου που θα μπορούσαν να είναι συμμετοχικές και γόνιμες για την εφημερίδα.
Η κοινή διαπίστωση ότι τα παραπάνω προβλήματα δεν παρατηρούνται σε ένα μόνο τμήμα της εφημερίδας, καταδεικνύει μια παθογένεια που πρέπει να αντιμετωπιστεί με ειλικρίνεια και αίσθηση ευθύνης από όλους μας, σε όλα τα επίπεδα. Οφείλουμε να αποδείξουμε ότι το φράγμα του φόβου έχει σπάσει, να λέμε με θάρρος τη γνώμη μας και να αγωνιστούμε όλοι για να ξαναγίνει η εφημερίδα μας αυτό που της αξίζει να είναι. .
Τα αιτήματά μας είναι τα εξής:
1. Να ξαναγίνουμε εφημερίδα των συντακτών που θα ελέγχει την εξουσία.
2. Να υπάρξει πραγματική ελευθεροτυπία και στην κυριακάτικη έκδοση.
3. Να αξιοποιηθούν όλοι οι συντάκτες χωρίς αποκλεισμούς και τακτικές “αυλής”.
4. Να γίνεται σεβαστή η προσωπικότητα κάθε συντάκτη.
5. Να υπάρχει καλύτερη συνεργασία και αλληλοϋποστήριξη μεταξύ συμπληρωματικών τμημάτων της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», αλλά και συνολικά της εφημερίδας.
Η παρέμβαση μας δεν σχετίζεται με προσωπικές φιλοδοξίες, παρά μόνο με την ανάγκη να μπορούμε όλοι οι συντάκτες να προσφέρουμε τον καλύτερο εαυτό μας σε ένα εργασιακό πλαίσιο, που θα λειτουργεί και θα εξελίσσεται με θετικό τρόπο.
Τέλος, ζητάμε από αυτή τη συνέλευση να παραμείνει ανοιχτή, διασφαλίζοντας ότι πρακτικές, όπως αυτές που περιγράψαμε, πλέον ανήκουν οριστικά στο παρελθόν.
January 5th, 2010 at 10:49
Αυτό είναι το κείμενο των δέκα συντακτών της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας και αφορά τον Γ.Βλαστάρη και τους αρχισυντάκτες
January 5th, 2010 at 14:40
Μορφή χιονοστιβάδας έλαβαν χθες οι εξελίξεις στην «Ελευθεροτυπία», μετά τη διαρροή πληροφοριών για εκτεταμένες και πολυδιάστατες κινήσεις εξορθολογισμού της λειτουργίας της εταιρείας, σε μια προσπάθεια να συγκρατηθούν τα έξοδα και οι ζημίες, τα οποία, όπως αναφέρουν ανεπίσημες πληροφορίες, έχουν ανέλθει σε υψηλά επίπεδα στο κλείσιμο του έτους.
Greekmme.gr´s last blog ..Αλλαγές στα εκδοτικά συγκροτήματα και την TV
January 5th, 2010 at 15:52
Αυτό το κείμενο αφορά τον Βλαστάρη και τους αρχισυντάκτες της κυριακάτικης έκδοσης (Τσιόδρα, Σιαφάκα). Σε πολλά σημεία έχει δίκιο. Ορισμένοι από αυτούς που το υπογράφουν είναι επιλογές Βλαστάρη (έχουν προσληφθεί από τον ίδιον στην εφημερίδα). Τώρα ο ίδιος τους χλευάζει με τον χειρότερο τρόπο. Γενικώς χλευάζει όχι μόνον όσους υπέγραψαν αλλά και όσους δεν υπέγραψαν αυτήν την επιστολή που αν ήταν γνωστή είναι σίγουρο ότι οι υπογραφές θα ήταν μάλλον περισσότερες. Ο Βλαστάρης πλέον αποκαλεί τους δέκα συντάκτες που το υπέγραψαν ως “δέκα μικρούς μήτσους” και θεωρεί ότι όλο αυτό συνιστά προβοκάτσια σε βάρος του. Ακόμη κι αν αυτό είναι αλήθεια -μάλλον δεν είναι- την “προβοκάτσια” δυστυχώς ο ίδιος την κουβάλησε στην εφημερίδα. Την διαπλοκή, τις αυλές και πολλά άλλα δεν προήλθαν από κανέναν άλλον εκεί μέσα παρά μόνον από τον ίδιο που αντιμετώπιζε την εφημερίδα σαν επιχείρησή του. Δυστυχώς αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Επίσης αυτό που λέει ο ίδιος για την “εφημερίδα των κοριών” θα ήθελα να του θυμήσω πολλά που μάλλον έχει ξεχάσει, για παράδειγμα πότε λειτούργησαν οι “κοριοί” από ποιον και για ποιον λόγο. Σίγουρα πάντως από την Μάνια δεν ξεκίνησαν. Αλλά τί λέμε τώρα. περσινά ξινά σταφύλια. Ισως τώρα με την απόλυση του ξεκαθαρίσει το τοπίο που είχε γίνει πολύ βρώμικο με συντάκτες πολλών ταχυτήτων, συντάκτες κατώτερου επιπέδου, συντάκτες εμμονικούς και κάποιους γραφικούς που βρώμιζαν τον τρίτον όροφο. Μάνια μη σου φταίνε τα γραφεία τύπου. Κατέβα στην εφημερίδα σου -εσύ και όχι οι αντ’ αυτού- και ξεκαθάρισε.
January 5th, 2010 at 16:06
Και για να μην τρελλαθούμε τελείως είναι σίγουρο ότι θα γίνουν απολύσεις. Και είναι σίγουρο ότι αυτά που έλεγε τεγόπουλος σε βλαστάρη ήταν αλήθεια αλλά μετά τα πήρε πίσω. μαλάκες είμαστε