Χθες, με όλες τις εξελίξεις, σε μια από τις σημαντικότερες εφημερίδες της χώρας, δυστυχώς έγινε λόγος για “ρημαγμένες” συναδελφικές σχέσεις.
Σήμερα, λάβαμε την εξής επιστολή από συντάκτες της “Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας”. Τα σημεία που θίγουν δεν αφορούν μόνο το συνδικαλιστικό κομμάτι, αλλά κυρίως τον τρόπο λειτουργίας του φύλλου. Ίσως αν διαβαστεί σωστά, στο μέλλον να αποφευχθούν χειρότερα, απ’ όσα περιγράφονται.
“Κάποιοι επικεντρώνουν την συζήτηση στο χάσμα μεταξύ ιδιοκτησίας και διεύθυνσης. Εμείς θέλουμε να θέσουμε το πρόβλημα του χάσματος που υφίσταται μεταξύ των συντακτών και των διευθύνσεων/αρχισυντακτών. Το χάσμα αυτό, φυσικά, αντανακλάται και στο περιεχόμενο της εφημερίδας και συνεπώς συμβάλλει στην απώλεια της μαχητικότητας και της αξιοπιστίας της. Κι εφόσον όπως μας μετέφερε ο εκπρόσωπός μας, Πάνος Σώκος, επιθυμία της ιδιοκτησίας είναι η εφημερίδα να ελέγχει την εξουσία, οφείλουμε για έναν ακόμα λόγο να απαντήσουμε γιατί αυτό δεν συμβαίνει επαρκώς.
Τα προβλήματα που εντοπίζουμε είναι τα εξής:
1. Πολλά ρεπορτάζ που ενοχλούν την εξουσία (πολιτική και οικονομική) είτε απορρίπτονται εκ των προτέρων όταν προτείνονται, είτε απαξιώνονται, είτε μπαίνουν στο συρτάρι, είτε ψαλιδίζονται και γίνονται άνευρα.
2. Το τελικό κείμενο που δημοσιεύεται με την υπογραφή μας δεν μας εκφράζει πάντα 100% . Επιπλέον, δεν έχουμε πάντα τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε τις παρεμβάσεις που γίνονται, παρά μόνο μετά τη δημοσίευση.
3. Δεν αξιοποιούνται όλοι ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Υπάρχουν συντάκτες πολλών ταχυτήτων. Δεν υπάρχουν καθαροί και κοινοί κανόνες για όλους.
4. Κατά περιόδους ορισμένοι διαπιστώνουν ότι έχουν μπει “στο ψυγείο” και συμπεραίνουν ότι αυτό σχετίζεται με διαμαρτυρίες ή κριτική που έχουν ασκήσει επί των θεμάτων. Και όπως γνωρίζουμε όλοι, το “πάγωμα” ενός συντάκτη συνεπάγεται απαξίωσή του στις δημοσιογραφικές πηγές και ουσιαστικά την επαγγελματική ακύρωσή του.
5. Υπάρχουv άλλοι που νιώθουν έντονα πως επί χρόνια και συστηματικά καταπατάται η επαγγελματική και προσωπική τους αξιοπρέπεια. Ακόμη και όσοι από εμάς δεν το έχουν ζήσει τόσο έντονα οι ίδιοι, το έχουν δει να συμβαίνει σε συναδέλφους τους.
6. Συχνά η πίστη του συντάκτη για το ρεπορτάζ του και η υποστήριξη της αξίας αυτού του ρεπορτάζ χαρακτηρίζεται εμμονική, ενώ ο ίδιος προσβάλλεται.
7. Πολλοί έχουν υποστεί ψυχολογική βία. Την ίδια που υπέστησαν και συνάδελφοι μας που αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν τα τελευταία χρόνια χωρίς να μιλήσουν γι’ αυτό. Κι αυτό γιατί όσοι προσπάθησαν να πουν κάποια κουβέντα είδαν την πόρτα της εξόδου.
8. Οι συντάκτες δεν συμμετέχουμε στις επιλογές επί του δημοσιογραφικού περιεχομένου που θα μπορούσαν να είναι συμμετοχικές και γόνιμες για την εφημερίδα.
Η κοινή διαπίστωση ότι τα παραπάνω προβλήματα δεν παρατηρούνται σε ένα μόνο τμήμα της εφημερίδας, καταδεικνύει μια παθογένεια που πρέπει να αντιμετωπιστεί με ειλικρίνεια και αίσθηση ευθύνης από όλους μας, σε όλα τα επίπεδα. Οφείλουμε να αποδείξουμε ότι το φράγμα του φόβου έχει σπάσει, να λέμε με θάρρος τη γνώμη μας και να αγωνιστούμε όλοι για να ξαναγίνει η εφημερίδα μας αυτό που της αξίζει να είναι. .
Τα αιτήματά μας είναι τα εξής:
1. Να ξαναγίνουμε εφημερίδα των συντακτών που θα ελέγχει την εξουσία.
2. Να υπάρξει πραγματική ελευθεροτυπία και στην κυριακάτικη έκδοση.
3. Να αξιοποιηθούν όλοι οι συντάκτες χωρίς αποκλεισμούς και τακτικές “αυλής”.
4. Να γίνεται σεβαστή η προσωπικότητα κάθε συντάκτη.
5. Να υπάρχει καλύτερη συνεργασία και αλληλοϋποστήριξη μεταξύ συμπληρωματικών τμημάτων της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», αλλά και συνολικά της εφημερίδας.
Η παρέμβαση μας δεν σχετίζεται με προσωπικές φιλοδοξίες, παρά μόνο με την ανάγκη να μπορούμε όλοι οι συντάκτες να προσφέρουμε τον καλύτερο εαυτό μας σε ένα εργασιακό πλαίσιο, που θα λειτουργεί και θα εξελίσσεται με θετικό τρόπο.
Τέλος, ζητάμε από αυτή τη συνέλευση να παραμείνει ανοιχτή, διασφαλίζοντας ότι πρακτικές, όπως αυτές που περιγράψαμε, πλέον ανήκουν οριστικά στο παρελθόν”.
January 5th, 2010 at 17:43
Για σταθείτε ρε παιδιά: Γιατί δεν τα λέγαμε όλα αυτά πιο μπροστά; Τι περιμέναμε; Όταν φώναζε ο Λεοντόπουλος; Πριν από τον Λεοντόπουλο; Με τον Φάρκωνα τι είχε γίνει; Και μετά; Με τόσες περιπτώσεις ανθρώπων που έφυγαν νύχτα και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει γιατί πάντα υπήρχε ένα μαμουίνι, άνθρωπος του Βλαστάρη που για όλα είχε μια πειστική εξήγηση; Πόσος κόσμος πήγε και έφυγε απογοητευμένος από το Εψιλον και το On-Off και από άλλες συνεργασίες με τα περιοδικά της “Ε” και κανείς δεν έδωσε σημασία; Όλοι αυτοί οι τύποι φεύγοντας, άνοιγαν το στόμα τους και μιλούσαν για απαράδεκτες συμπεριφορές, για αλλοιώσεις στα κείμενα, για καψόνια τύπου “άλλαξε το γιατι δεν αρέσει του τάδε”, ή ο “τάδε το θέλει πιο έτσι το κείμενο σου”, για καμαρίλα, νάζια, τσαλίμια και γκομενοπροστασίες.
Τότε έπρεπε να μιλάμε. Μαζί με εμάς να κάνουμε καλό και σε κανά συνάδελφο. Γιατί, καρντάσια, η “Ε” άδειασε κι από συναδέλφους. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
January 5th, 2010 at 17:47
Xronia polla koptoraptou!!!!!!
January 5th, 2010 at 19:43
Το κείμενο αυτό αφορούσε αποκλειστικά και μόνο την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και γράφτηκε πριν από 20 μέρες ( πριν από την απόλυση Βλαστάρη). Δεν έχει καμία σχέση με το καθημερινό φύλλο, η ελευθεροτυπία του οποίου δεν αμφισβητήθηκε. Παρακαλώ πολύ, για την εγκυρότητά σας, διευκρινείστε το γιατί δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις.
ένας από τους 10 συντάκτες του κειμένου
January 5th, 2010 at 19:44
το κείμενο αυτό αφορούσε αποκλειστικά και μόνο την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και γράφτηκε πριν από 20 μέρες ( πριν από την απόλυση Βλαστάρη). Δεν έχει καμία σχέση με το καθημερινό φύλλο, η ελευθεροτυπία του οποίου δεν αμφισβητήθηκε. Παρακαλώ πολύ, για την εγκυρότητά σας, διευκρινείστε το γιατί δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις.
ένας από τους 10 συντάκτες του κειμένου
January 5th, 2010 at 22:58
Συνάδελφοι η δημοσιογραφία, η ελευθεροτυπία (η έννοια δηλαδή…), οι εργασιακές σχέσεις, η συναδελφικότητα και πολλά άλλα πεθαίνουν αργά μα σταθερά από καιρό, αλλά η κάθε εξουσία καθεύδει (καλώς για κείνη και τα συμφέροντα που υποστηρίζει…) μαζί με την κοιμωμένη ΠΟΕΣΥ, ΕΣΗΕΑ< ΕΣΗΕΜΘ, ΕΣΗΕΠΗΝ και πάει λέγοντας!
Μπήκε μέσα στους περισσότερους η λογική του… "ο σώζων εαυτόν σωθήτω" κι ήρθαν τα πάνω κάτω κι έγιναν τα άσπρα μαύρα! Οπότε τώρα αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεται και… Carthago delenda est.
Δυστυχώς δεν επτωχεύσαμε μόνο ως Κράτος, αλλά και ως λαός, ως κοινωνία!
Τι άλλο να πώ; Νιώθω πως ήθελα να φύγω από καιρό, πως πρέπει να σταματήσω το συντομότερο, να πάω κάπου, να μην αφήσων ίχνη… Κι ας μην ευθύνομαι προσωπικά για τίποτα απ' όλα αυτά! Μα τα είδα και τα ένιωσα αλλού (όχι στην Ε) στο πετσί μου…
January 10th, 2010 at 03:19
Αυτό που περιγράφεται βέβαια από τους συντάκτες της “Ελευθεροτυπίας” ως απαξιωτική συμπεριφορά με συγκεκριμένες δράσεις, δεν συμβαίνει μόνο εκεί, αλλά στα περισσότερα δημοσιογραφικά γραφεία. Οι προσβολές και οι απαξιώσεις είναι πάγια τακτική και σε άλλα έντυπα αλλά και σε κανάλια. Προς γνώσιν, πάντως, των δημοσιογράφων που βιώνουν τέτοιες συμπεριφορές, η συγκεκριμένη απαξιωτική συμπεριφορά διώκεται νομικά.
January 29th, 2010 at 18:18
29/1/2010
Παρακαλώ ενδιαφέρομαι να αγοράσω την Παγκόσμια Πολιτιστική Εγκυκλοπαίδεια ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ UNESCO απο τον τόμο 20 εως και τον τελευταίο τόμο.
Εχω 3 ιδιους τόμους τους οποίους επιθυμώ να ανταλλάξω με αλλους τόμους και να τους επιστρέψω.
Παρακαλώ ενημερώστε με εαν δύνασθε να μου προμηθεύσετε την ανω εγκυκλοπαίδεια και σε ποια τιμή μαζί με τα CD εαν υπάρχουν, οπως ακριβώς την αγόραζα απο το περίπτερο.
Σας ευχαριστώ.
Με τιμή
Ευγενία Παν. Χουσάκου (Τζένη)
Αλκιβιάδου 186
Πειραιάς 185 36
τηλ 210-4526277