- Για 19η μέρα συνεχίζεται το πρωτοφανές long play βλακείας της ελληνικής τηλεόρασης που κρέμασε όλες τις ελπίδες ανάτασης της {από πλευράς τηλεθέασης, εννοείται} στο διαζύγιο Λάτσιου – Μενεγάκη και σε άλλες παρόμοιες ιστορίες για όλη την οικογένεια. Σχεδόν νοσταλγείς τις ατέρμονες λοβοτομημένες συζητήσεις για τη Eurovision που φέτος θα φάει στη μάπα μαδημένα στέφανα και στενές βέρες.
- Βαριεστημένα ανακατεύεται η πικρή σούπα των media. Μέτωπα πολλά, ελπίδες λίγες. Οι mediaκές στήλες τα έχουν κι αυτές χαμένα. «Θα πάει ο Κόκκαλης στον ΔΟΛ; Κι αν ναι τι θα κάνει ο Ρέστης; Μήπως του ταιριάζει καλύτερα ο θαλασσινός αέρας του Φαλήρου;», κι άλλα τέτοια δίνονται για την ώρα υπό μορφή ερωτήματος, καθότι απαντήσεις δεν υπάρχουν παρά μόνο από και για τους εμπλεκόμενους. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζονται και τα σενάρια ηρωικής εξόδου του Θέμου από το «Θέμα». Ίσως να είναι και ο μόνος που δεν έχει πολλά να χάσει.
- Γεγονός θεωρείται από θαμώνες κολωνακιώτικων καφέ η δημιουργία νέας εφημερίδας από τον Σεραφείμ Κοτρώτσο. Ok. Κατανοητό.
- Με τρακ και αμήχανες σιωπές την έβγαλαν στην επίσημη πρώτη τους Μπιζόγλη και Αρβανίτης. Αφού πρώτα άκουσαν έναν εξάψαλμο από τον Γιώργο Παπαδάκη για την φιλοξενία στην Κρατική του υπουργού Εργασίας, Ανδρέα Λοβέρδου. Πιο κυριλέ ξηγήθηκε η κ. Σαράφογλου. Παρέμεινε οχυρωμένη πίσω από την επικαιρότητα, δεν είχε πολλά πολλά με την κάμερα {ούτε τσαλίμια ούτε ζέστες} και κέρδισε τις εντυπώσεις, παρά την τρεμούλα της. Ακόμη είναι νωρίς, η ανάσα της Πόπης στο στούντιο νωπή, οπότε το πήγε λάου λάου και στη φιλοσοφία ότι τα «καλύτερα έρχονται». Μακάρι.
- Πυκνώνουν οι φήμες που λυσσάνε για αλλαγές στο Mega. Το μόνο που άλλαξε προς ώρας είναι τα γραφικούλια και τα σλογκανάκια. Ούτε τα Van Cleef της παρουσιάστριας ούτε οι κουμανταδόροι στο κοντρόλ. Αλλάζει και το πρόγραμμα σιγά σιγά. Η πρεμιέρα της «Παταγονίας» δεν τα πήγε ασχημούτσικα με 25,1%, αλλά κάτι το κρύο, κάτι οι κακουχίες, κάτι η ασπρίλα στο σκηνικό, ενδέχεται να προκαλέσουν όρεξη για κουβέρτα, θερμοφόρες και τούφες. Κι αυτό δεν ‘ν’ καλό.
- Κάποιες εκδόσεις του ΣΚΑΪ είναι πραγματικά άξιες λόγου. Κάποιες άλλες δημιουργούν προβληματισμό. Ας πούμε το βιβλίο για τις «Γάτες» δεν ήταν τόσο ενημερωμένο όσο θα περίμενε ένας ιδιοκτήτης αιλουροειδούς, έστω και ψωραλέου. Τα δε ορθογραφικά λάθη ακόμη και στις λεζάντες με τα γράμματα – ψείρες, τόσο μικρά, βγάζουν το μάτι. Και την πίστη του αναγνώστη.
- Πραγματικά, ήταν σοκαριστικό το συμβάν με τον Σωκράτη Γκιόλια. Εδώ – που λέει ο λόγος – μισθοφόροι μπλόγκερς προσλαμβάνονται σε εφημερίδες με συγκεκριμένο στόχο. Να αποτελέσουν, ας πούμε, «πιστόλι» εναντίον των «εχθρών» του εργοδότη. Και δεν ανοίγει ρουθούνι. Κι ας ξέρουν όλοι τι παίζει. Και βρέθηκε ο χριστιανός να τρέχει βραδιάτικα;
- Το ακόμη πιο σοκαριστικό είναι το παραγοντίστικο ύφος με το οποίο εμφανίζονται στα ρεπορταζιακά σουαρέ αρκετοί συντάκτες media. Ακόμη και κάποιοι που είναι γνωστό ότι κρατούν ρόλο τρίτο σφουγγαρόπανο δεξιά. Και φυσικά καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, εκτός από αυτήν που εσύ ο ίδιος σνομπάρεις και κουκουλώνεις κάτω από απρεπείς συμπεριφορές.



February 17th, 2010 at 13:00
Κι άλλη εφημερίδα; Κι άλλα τρεχάματα; Κι άλλοι πειραματισμοί; Ο κ. Κοτρώτσος τη δουλειά του κάνει αλλά μετά από τόσες περιπέτειες τυ χώρου θα πρέπει να είναι πολύσίγουρος γι αυτό το εγχειρημα του.