Περί προσφορών {και κανά – δυο ειδησάρια}

Ποιος νοιάζεται αν θα βγουν από τη μέση οι προσφορές των εφημερίδων με σιντιά, ντιβιντιά και λοιπά φορτώματα;
Ποιος εκτός από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες εφημερίδων; Χρόνια τώρα σέρνεται αυτή η κατάσταση να θες να αγοράσεις μια εφημερίδα και να κουβαλάς μαζί σου και 8 κιλά πραμάτεια μαζί με το χαρτομάνι. Και για να ξεκαθαρίζουμε: το ένθετο περιοδικό, η μίνι εφημερίδα, αυτό που μπορείς να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς δεν είναι προσφορά, είναι πραγματικό δόσιμο στον αναγνώστη. Όλα τα υπόλοιπα είναι άλλου είδους παιχνίδι. Εννοείται ότι όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν και ποιοτικές προσφορές, που μπορεί να ανέβασαν τον πήχη. Και καλαίσθητες δουλειές που ενδιέφεραν τον αναγνώστη – αγοραστη. Αλλά είδε το περίπτερο και φτήνιες και κακές επιλογές και στοκατζίδικο πράμα κάργα που και ζημίωσε τον εκδότη και το ζητούμενο δεν επετεύχθη.

Προχθές, άκουγα έναν τύπο στο ραδιόφωνο να εξηγεί ότι έτσι είναι ο Έλληνας: όταν του δίνουν κάτι, λίγο πιο φθηνά, απ’ όσο πραγματικά κοστίζει, θα τρέξει να το πάρει. Τι λες, πουλί μου; Έτσι σου είπανε να λες;

Τελoσπάντων, τα πράγματα είναι απλά: αυτά τα ευρήματα ούτε το αναγνωστικό κοινό βοήθησαν {απλώς γέμισαν τη βιβλιοθήκη του 9 στις 10 με μέτριες και ξεπεταγμένες εκδόσεις και τη δισκοθήκη του πότε με μετριότητες και ενίοτε με κάποια καλά δισκάκια} ούτε τον δημοσιογράφο. Για την ακρίβεια υποθήκευσαν τη δουλειά του συντάκτη, μαζί και την αξιοπρέπεια του. Πίσω από ταινίες και μουσικές συλλογές βρίσκονταν τα κείμενα του, η έμπνευση του, η διεισδυτικότητα του, που με τον καιρό ατόνησαν, ίσως και να τον βόλεψαν και τώρα τον ξεβολεύουν βιαίως.

Όσο για το άλλοθι που θέλει τον Έλληνα να αγοράζει από τις… προσφορές, ε, όπως διαπιστώσαμε δεν κράτησε πολύ.  

Αν αληθεύουν – που για ‘κει πάει το πράγμα – τα όσα ακούγονται τις τελευταίες μέρες και μαζί με το κόψιμο των προσφορών προβλέπονται και αθρόες απολύσεις, όλο αυτό το ανταγωνιστικό πανηγύρι δικαιώνει τον Μάκη Κουρή που τόσα χρόνια επέμενε ότι τις εφημερίδες πρέπει να τις αγοράζει κανείς για την ύλη τους και όχι για το «υλικό» τους. Αλλά πόσοι άντεξαν να περιοριστούν στο “κρέμασμα” τους στα περίπτερα, άνευ σακούλας και λοιπών δωρακίων;

ΥΓα:

- Κάπου πήρε το μάτι μου ένα σχόλιο για το «Κεντρί». Μιλάμε για το γνωστό «Κεντρί» που μέχρι πριν από λίγο καιρό ανήκε σε αθηναίο εκδότη; Οι ενδιαφερόμενοι ας με φωτίσουν.
- Μάλλον για Πάσχα – λίγο πριν λίγο μετά – προγραμματίζεται η έκδοση της νέας εφημερίδας του Σεραφείμ Κοτρώτσου. Θα εξαρτηθεί από διάφορα, λέγεται.
- Οι εκδόσεις Λυμπέρη βγήκαν από το Χρηματιστήριο, οι εκδόσεις Κωστόπουλου καλά ευχαριστώ. Οι εξωτερικοί συνεργάτες τραγουδάνε την Παπά – Λάμπραινα κάθε που ο μήνας δείχνει 1η. Γιατί; Όχι πάντως γιατί έχουν έφεση στα δημοτικά.



Το άρθρο έχει γραφτεί από τον/την:

- που έχει γράψει 268 άρθρα στο MediaBlog.


Επικοινώνησε με τον/την blogger

Ένα Σχόλιο στο “Περί προσφορών {και κανά – δυο ειδησάρια}”

  1. Greekmme.gr Says:

    Οταν αγοραζουμε εφημεριδα μονο τη Κυριακη και σε δευτερη μοιρα περνα το περιεχομενο και σε πρωτη οι ταινιες, τι να πουμε για το αισθητηριο μας ως αναγνωστες? Μαλλον εχουμε χασει πολλα…

Το σχόλιο σου

CommentLuv badge

Additional comments powered by BackType