- Σκάνε μύτη σιγά – σιγά τα ποσά που θα λαβαίνουν τα μέλη και ο πρόεδρος της νέας διοίκησης της ΕΡΤ. Και η αλήθεια είναι πως φαντάζουν σχετικώς μαραμένα μπροστά στα σκανδαλώδη λεφτά που έπαιρναν τα προηγούμενα καμάρια του κρατικού {γωνιακού} μαγαζιού. Μένει να δούμε πως θα διαχειριστεί ο κ. Γερουλάνος την καυτή πατάτα του Ιουνίου με τους συμβασιούχους. Την ίδια ώρα, μειώσεις και περικοπές σημειώθηκαν και στα… μισθά των φρεσκοφερμένων Μπιζόγλη και Αρβανίτη.

- Στενάζει η οδός Φειδίου. Ο Κ. Σαραντόπουλος διαμηνύει ότι «δεν βγαίνει». Ok. Η «Απογευματινή» όμως θα βγαίνει; Γιατί αν βγαίνει, ενώ «δεν βγαίνει» “νομιμοποιείται” μία πολύ βολική {για τους ιδιοκτήτες} μόδα στην πιάτσα.

- Ακόμη πιο φθηνές παραγωγές ζήτησε ο Alpha. Κι άλλο; Έλεος. Τα τελευταία real life αποκτήματα του καναλιού βγαίνουν με ένα κουτί Αστάρι και δυο μαδέρια.

- Ο «Γερμανός» στον ΔΟΛ; Είναι προφανές ότι αναζητείται στρατηγικός εταίρος κι ας πουλάει και κινητά.

- Το κακό με το dvd της Τζούλιας δεν ήταν ούτε το περιεχόμενο ούτε το marketing της μοντέλας ούτε καν οι γραφικοί πύρινοι περί κατάντιας του καημένου του κοριτσιού. Το κακό ήταν ότι – όπως πάντα – κανείς δεν το είδε {!!!}, αλλά όλοι έχουν άποψη. Πως γίνεται αυτό ρε γαμώτο;;;

- Το να είσαι κύριος του εαυτού σου είναι κάτι. Το να είσαι κύριος, γενικώς, είναι πολλά. Το να είσαι κύριος ανεξαρτήτως εξαρτήσεων είναι τα πάντα. Δυστυχώς, τα media {ως ρεπορτάζ} είναι ένας χώρος που θέλει τρελές αντοχές για να διατηρήσεις κάτι απ’ τα παραπάνω. Κατανοητό.

Προχθές, άκουγα έναν τύπο στο ραδιόφωνο να εξηγεί ότι έτσι είναι ο Έλληνας: όταν του δίνουν κάτι, λίγο πιο φθηνά, απ’ όσο πραγματικά κοστίζει, θα τρέξει να το πάρει. Τι λες, πουλί μου; Έτσι σου είπανε να λες;

Τελoσπάντων, τα πράγματα είναι απλά: αυτά τα ευρήματα ούτε το αναγνωστικό κοινό βοήθησαν {απλώς γέμισαν τη βιβλιοθήκη του 9 στις 10 με μέτριες και ξεπεταγμένες εκδόσεις και τη δισκοθήκη του πότε με μετριότητες και ενίοτε με κάποια καλά δισκάκια} ούτε τον δημοσιογράφο. Για την ακρίβεια υποθήκευσαν τη δουλειά του συντάκτη, μαζί και την αξιοπρέπεια του. Πίσω από ταινίες και μουσικές συλλογές βρίσκονταν τα κείμενα του, η έμπνευση του, η διεισδυτικότητα του, που με τον καιρό ατόνησαν, ίσως και να τον βόλεψαν και τώρα τον ξεβολεύουν βιαίως.

Όσο για το άλλοθι που θέλει τον Έλληνα να αγοράζει από τις… προσφορές, ε, όπως διαπιστώσαμε δεν κράτησε πολύ.  

Αν αληθεύουν – που για ‘κει πάει το πράγμα – τα όσα ακούγονται τις τελευταίες μέρες και μαζί με το κόψιμο των προσφορών προβλέπονται και αθρόες απολύσεις, όλο αυτό το ανταγωνιστικό πανηγύρι δικαιώνει τον Μάκη Κουρή που τόσα χρόνια επέμενε ότι τις εφημερίδες πρέπει να τις αγοράζει κανείς για την ύλη τους και όχι για το «υλικό» τους. Αλλά πόσοι άντεξαν να περιοριστούν στο “κρέμασμα” τους στα περίπτερα, άνευ σακούλας και λοιπών δωρακίων;

ΥΓα:

- Κάπου πήρε το μάτι μου ένα σχόλιο για το «Κεντρί». Μιλάμε για το γνωστό «Κεντρί» που μέχρι πριν από λίγο καιρό ανήκε σε αθηναίο εκδότη; Οι ενδιαφερόμενοι ας με φωτίσουν.
- Μάλλον για Πάσχα – λίγο πριν λίγο μετά – προγραμματίζεται η έκδοση της νέας εφημερίδας του Σεραφείμ Κοτρώτσου. Θα εξαρτηθεί από διάφορα, λέγεται.
- Οι εκδόσεις Λυμπέρη βγήκαν από το Χρηματιστήριο, οι εκδόσεις Κωστόπουλου καλά ευχαριστώ. Οι εξωτερικοί συνεργάτες τραγουδάνε την Παπά – Λάμπραινα κάθε που ο μήνας δείχνει 1η. Γιατί; Όχι πάντως γιατί έχουν έφεση στα δημοτικά.

- Παλιά, όταν κάποιος απολυόταν ή εξαναγκαζόταν σε παραίτηση, ήταν σχετικά δύσκολο να βρει δουλειά. Αλλά έβρισκε. Πλέον είναι σχεδόν ακατόρθωτο.

- Παλιά, ο βασικός μισθός ήταν ο στόχος. Και η αύξηση παύλα προαγωγή, το όνειρο. Πλέον τα 900 ευρώ είναι πολυτέλεια και τα 500 ο κανόνας. Εννοείται ότι {και} το ωράριο έχει αλλάξει. Παλιά δεν υπήρχε. Τώρα, η μέρα έχει 48 ώρες.

- Παλιά, η πρακτική διαρκούσε το πολύ δυο χρόνια και το μισθολόγιο ήταν το ζητούμενο. Πλέον η πρακτική εξισώνεται με τη βλακεία. Δεν έχει πλαφόν και συνοδεύεται από το ασφαλιστικό χάος. Όπου ανασφάλιστος και η μοίρα του.

Είναι σαφές ότι οι μέρες της ευημερίας, για κάποιους, τελειώνουν. Οι υπόλοιποι απλώς αναμένουν να διαπιστώσουν πόσο πιο κάτω μπορεί να τσουλήσει η επαγγελματική και λοιπή τους ζωή. Είναι ακόμη πιο σαφές ότι ο χώρος δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ – εκτός χαρμόσυνου απροόπτου – σε ανθηρές μέρες, {με κανονικούς μισθούς, δώρα, άδειες, ένσημα, αποζημιώσεις, κλπ}. Αρκετές στήλες των μίντια προτιμούν ή είναι αναγκασμένες να το υπαινίσσονται, άλλες προτιμούν τη στενή παρέα με εκπροσώπους της οικογένειας των στρουθιονίδων. Σε όποια από τις δύο περιπτώσεις, το αποτέλεσμα θα είναι η συρρίκνωση και μοιραία ο αποτελεσματικότερος έλεγχος του. Μόνο που αυτό δεν συμφέρει κανέναν. Ούτε καν αυτούς που το επιδιώκουν.

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ: savetheassistants.com

- «Λύση για την οικονομία ο κρατικός καπιταλισμός». Το είπε μεταξύ άλλων ο Ανδρέας Βγενόπουλος, μιλώντας στον Νίκο Χατζηνικολάου, φυσικά. Μιλάμε για όρο – ορόσημο. Παλιά την πιπίλιζαν γκρουπούσκουλα της αριστεράς που αποδοκίμαζαν ή δεν δέχονταν τη σοσιαλιστική φύση καθεστώτων τύπου… ΕΣΣΔ. Προφανώς, όμως ο στόχος του κ. Βγενόπουλου δεν ήταν αυτός.

- Φυσικά, εκτός από τον «κρατικό καπιταλισμό» πληροφορηθήκαμε από τον Νίκο Χατζηνικολάου ότι το πρωί, την ώρα που ετελείωσε την εκπομπή του στον Real τον πλησίασε παππούλης, ο οποίος μάλιστα είχε και ερώτηση – παραγγελιά για τον κ. Βγενόπουλο. «Ρώτα», του είπε {του κ. Χατζηνικολάου}, «τον Βγενόπουλο: τη λύση {την οικονομική βεβαίως} θα την πληρώσουν οι πλούσιοι ή οι φτωχοί;». Είναι μετά να μη συγκινείσαι;

- «Επιστρέφει η Νατάσα Ράγιου στον ΑΝΤ1» {κι όπως θα ‘γραφε κι ο Θανάσης Λάλας «γέλια»}. Το είπε η Νανά Παλαιτσάκη. Καμιά φορά είναι τόσο εύκολο να ξυπνάς και να ζεις ακόμη το {πολύ} πρωινό σου όνειρο. Γίνεται ακόμη πιο εύκολο, όταν έχεις φίλους που σ’ αγαπούν και θέλουν το καλό σου. Τι γλυκό.

- Τι άλλο τίτλο θα μπορούσε να έχει η εκπομπή των Λυριτζή – Οικονόμου; «Έχω και ελικόπτερο, πάμε μια βόλτα;». Μακάρι να βγουν σε καλό τόσα έξοδα, γιατί στην αίθουσα σύνταξης κάποιοι ήδη μασάνε ελενίτ από την τσαντίλα τους. Έρχεται η απεργία της Τετάρτης και δεν θα ‘χει καθόλου πλάκα να πετάει το ελικόπτερο στην 24ωρη…

- Άραγε πώς να νιώθουν στον ΑΝΤ1 {που σίγουρα δεν σκοπεύουν να πάρουν τη Νατάσα Ράγιου να τους κάνει τα… κεντρικά}; Την Παρασκευή το μετρητήρι της AGB έδειξε 9% στο total και 7,3% στα «νεανικά». Και τρώει και κάτι μπάτσες ο Παπαδόπουλος μέσω Διαδικτύου, που ούτε καταλαβαίνει πως βρέθηκε τόσος κόσμος «απέναντι» του. Παλιοκατάστασις.

- Υπάρχει φρενιασμένος τηλεθεατής, ο οποίος ξοδεύει τα Σαββατοκύριακα του στέλνοντας μονότονα το μήνυμα «πες του στόκου να σκάσει». Όπου στόκος, φιλόδοξη παρουσιάστρια. Μαζί της έχει αλαλιάσει και το τηλεφωνικό κέντρο. Αμ, αυτά τα μηνύματα πρέπει να διαβάζονται, για ν’ ανεβαίνει η τηλεθέαση στις 7 χαράματα.

- Βαριεστημένα ανακατεύεται η πικρή σούπα των media. Μέτωπα πολλά, ελπίδες λίγες. Οι mediaκές στήλες τα έχουν κι αυτές χαμένα. «Θα πάει ο Κόκκαλης στον ΔΟΛ; Κι αν ναι τι θα κάνει ο Ρέστης; Μήπως του ταιριάζει καλύτερα ο θαλασσινός αέρας του Φαλήρου;», κι άλλα τέτοια δίνονται για την ώρα υπό μορφή ερωτήματος, καθότι απαντήσεις δεν υπάρχουν παρά μόνο από και για τους εμπλεκόμενους. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζονται και τα σενάρια ηρωικής εξόδου του Θέμου από το «Θέμα». Ίσως να είναι και ο μόνος που δεν έχει πολλά να χάσει.

- Γεγονός θεωρείται από θαμώνες κολωνακιώτικων καφέ η δημιουργία νέας εφημερίδας από τον Σεραφείμ Κοτρώτσο. Ok. Κατανοητό.

- Με τρακ και αμήχανες σιωπές την έβγαλαν στην επίσημη πρώτη τους Μπιζόγλη και Αρβανίτης. Αφού πρώτα άκουσαν έναν εξάψαλμο από τον Γιώργο Παπαδάκη για την φιλοξενία στην Κρατική του υπουργού Εργασίας, Ανδρέα Λοβέρδου. Πιο κυριλέ ξηγήθηκε η κ. Σαράφογλου. Παρέμεινε οχυρωμένη πίσω από την επικαιρότητα, δεν είχε πολλά πολλά με την κάμερα {ούτε τσαλίμια ούτε ζέστες} και κέρδισε τις εντυπώσεις, παρά την τρεμούλα της. Ακόμη είναι νωρίς, η ανάσα της Πόπης στο στούντιο νωπή, οπότε το πήγε λάου λάου και στη φιλοσοφία ότι τα «καλύτερα έρχονται». Μακάρι.

- Πυκνώνουν οι φήμες που λυσσάνε για αλλαγές στο Mega. Το μόνο που άλλαξε προς ώρας είναι τα γραφικούλια και τα σλογκανάκια. Ούτε τα Van Cleef της παρουσιάστριας ούτε οι κουμανταδόροι στο κοντρόλ. Αλλάζει και το πρόγραμμα σιγά σιγά. Η πρεμιέρα της «Παταγονίας» δεν τα πήγε ασχημούτσικα με 25,1%, αλλά κάτι το κρύο, κάτι οι κακουχίες, κάτι η ασπρίλα στο σκηνικό, ενδέχεται να προκαλέσουν όρεξη για κουβέρτα, θερμοφόρες και τούφες. Κι αυτό δεν ‘ν’ καλό.

- Κάποιες εκδόσεις του ΣΚΑΪ είναι πραγματικά άξιες λόγου. Κάποιες άλλες δημιουργούν προβληματισμό. Ας πούμε το βιβλίο για τις «Γάτες» δεν ήταν τόσο ενημερωμένο όσο θα περίμενε ένας ιδιοκτήτης αιλουροειδούς, έστω και ψωραλέου. Τα δε ορθογραφικά λάθη ακόμη και στις λεζάντες με τα γράμματα – ψείρες, τόσο μικρά, βγάζουν το μάτι. Και την πίστη του αναγνώστη.

- Πραγματικά, ήταν σοκαριστικό το συμβάν με τον Σωκράτη Γκιόλια. Εδώ – που λέει ο λόγος – μισθοφόροι μπλόγκερς προσλαμβάνονται σε εφημερίδες με συγκεκριμένο στόχο. Να αποτελέσουν, ας πούμε, «πιστόλι» εναντίον των «εχθρών» του εργοδότη. Και δεν ανοίγει ρουθούνι. Κι ας ξέρουν όλοι τι παίζει. Και βρέθηκε ο χριστιανός να τρέχει βραδιάτικα;

- Το ακόμη πιο σοκαριστικό είναι το παραγοντίστικο ύφος με το οποίο εμφανίζονται στα ρεπορταζιακά σουαρέ αρκετοί συντάκτες media. Ακόμη και κάποιοι που είναι γνωστό ότι κρατούν ρόλο τρίτο σφουγγαρόπανο δεξιά. Και φυσικά καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, εκτός από αυτήν που εσύ ο ίδιος σνομπάρεις και κουκουλώνεις κάτω από απρεπείς συμπεριφορές.

- Αν η ΕΣΗΕΑ είχε τμήμα ερευνών, μελετών έστω του κλάδου {μπορείτε να γελάσετε ελεύθερα, μη ντραπείτε} θα μπορούσε να τσεκάρει ειδικά για το 2009 τις εφημερίδες που χρωστάνε δώρα, {Χριστουγέννων} υπερωρίες, αποζημιώσεις, κλπ. Να ρίξει μια ματιά στις άθλιες εκπτώσεις που εξαναγκάζονται οι δημοσιογράφοι περιοδικών, portals, εφημερίδων. Να έχουν μια λίστα με τα μπλοκάκια των 280 ευρώ {!} που μετά βίας φτάνουν τα 500 και μια λίστα με τις αμέτρητες σελίδες που «κλείνουν» με αυτά τα λεφτά και μετά μας βγάζουν και ‘μας την εξίσωση.

- Αν θα γίνει κάτι για τις κομμένες υπερωρίες στον Alpha; Αυτό αναρωτιούνται και οι εργαζόμενοι, αλλά απάντηση δεν παίρνουν, γι’ αυτό είπαν να κάνουν μια έκτακτη συνέλευση. Αλλά ποιος ασχολείται… Είναι προτιμητέα και βολικότερη η σκοτούρα για το αν θα ανανεώσει το συμβόλαιο της η Ρούλα Κορομηλά. Πότε θα σηκωθούν ακόμη κι οι πέτρες στην Κάντζα και θα εκτοξεύονται από μόνες τους στους ενδιαφερόμενους, άγνωστο.

- Αν είναι ικανοποιημένοι στο Μαρούσι με το νέο πρόγραμμα του Antenna Radio; Δεν το κρύβουν, αλλά για την ώρα κρατάνε χαμηλούς τόνους. Αν αφήσουν και τους ακροατές να ξανακάνουν συνήθεια τη ραδιοφωνική συχνότητα του Ομίλου θα είναι μόνο για καλό. Κι αν άφηναν τον Κώστα Τσολάκη να ασχοληθεί και με την τηλεόραση, για καλύτερο.

- Αν έφυγαν τα σύννεφα πάνω από το “Veto”; Αμέ. Έτσι ξαφνικά, σαν από θαύμα.  Μέχρι που συζητάνε για καινούρια περιοδικά και τα τοιαύτα. Είναι ο επενδυτής να έχει καλή αύρα, παιδί μου.

- Αν έβλεπε το ΕΣΡ τηλεόραση όλες αυτές τις ημέρες, λογικά θα είχε καμπανιάσει κανά δυο (σταθμούς). Αντ’ αυτού και διακρινόμενο από αδιαμφισβήτητα υψηλή αισθητική θα ασχοληθεί πάλι με αιτήσεις θεραπείας και άλλα παρεμφερή.

Δεν το συζητάω καν τι θα ήταν η γιαγιά μου αν είχε καρούλια.

Αλλά αν δεν στείλουμε καμιά δεκαριά ακόμη στο ψυχιατρείο, δεν βολευόμαστε.

* Ασφαλείς πληροφορίες, αναφέρουν ότι η αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή αποφεύγει σταθερά τη συγκεκριμένη τηλεοπτική ζώνη. Προτιμά πιο μαλακτικές τροφές το μεσημέρι.